— 103 — 



15. Astragalus danicus Retz., Observ., II. 41; Lange, Haandb. Danske tl., ed. II, 470; 

 Pugillus 373. — A. hypoglottis L. Herb. non Mant. IL 274; L., Syst, Nat., ed. XII, 

 199 (excl. Syn.); Kocb, Syn. Fl. Germ., ed. II, 203; DC, Astrag., 94. t. 14 (excl. descr. 

 legum.); Bunge, Astrag., I. 51, 11. 83. — A. arenarius Palias, Astrag., 43. t. 34; Flor. 

 dan. t. 614 non L. — A. microphyllus AVilld., Spec. plant, III. 1277 p. p. non L. — 

 Pluriceps; caulibus diffusis, elongatis, simplicibus v. ramosis, teretibus, infra glabris supra 

 sicut tota albo-pilosis. Stipulae connatae, oppositifoliae, plus minus bilobae; lobis plurimum 

 rotundatis. Folia breviter petiolata, imparipinnata; foliolis 7 — 13jugis, elliptico-lanceohitis, 

 superioribus oblongo-Iinearibus, emarginato-bilobis. retusis v. rotundato-acutis, apicem 

 versus decrescentibus, utrinqne parce pilosis. Pedunculi tbliis fulcrantibus 2— 3pIo 

 longiores; racemo capitato, ovato v. oblongo-ovato, densifloro; bracteis ovalibus 

 V. oblongis, pedicello brevissimo nigro-piloso longioribus. Calyx tubulosus, albo- et 

 nigro-pilosus; dentibus linearibus, tubo brevioribus. Corolla violacea, basim versus 

 dilutius colorata; vexillo oblongo-ovato, profunde emarginato, alis oblongis sesqui- 

 longiore; alis carina multo longioribus. Germen stipitatum, stipite ovarium 

 dimidium aequante. Legumina erecta, subrotundato-ovata, dorso sulcata, basi 

 cordata et non attenuata, apice apiculata, bilocularia, calycem vix excedentia. 

 Semina pauca saepe in loculis solitaria, reniformia. 



Crescit in siccis et pratis apricis regionis montanae: Delphinatus; Depart Isere, 

 Hautes Alpes, Basses Alpes, Alpes maritimes. Germania; Baden (Schwetzingen), 

 Bayern (in der Pfalz, Aischthal, Schweinfurt), Rheinhessen, Hannover (Steigerthal), 

 Thiiringen, Proviuz Sachsen, in Anhalt bis zum Harze, Mark Brandenburg (stellenweise), 

 Schlesien (bei Breslau), Pommern (Stettin, Pyritz), Westpreussen (Berent), Ostpreussen 

 (Lyck, Oletzko). Austria: Bohmen (im nordlichen und westlichen Theile von der Elbe 

 bis zum Fusse des Erzgebirges) ; Miihren (im siidlichen Theile bis Znaim, bei Briinn, Gaya, 

 Ung. Hradisch). 



Area geographica: Scottia, Britannia, Dania, Suecia australis, Pedemontia, 

 Rossia, Sibiria, Songoria. 



Exsiccatae: Fries, Herb. norm. XI. nr. 49; F. Schultz, Herb. norm. nr. 1053; 

 FI. Gall. et Germ. nr. 27; Billot nr. 2048; Rel. Maill. nr. 289; Soc. Dauph. nr. 1175 et bis. 



Tab. 160 (MMCCX]^; IV. Planta minor florifera et V. fructifera. 7—8. Foliola +. 

 9. FIos +. 10. Ala +. 11. Carina +. 



16. Astragalus purpureus Lam., Encycl., I. 314 (1789); Reich., Fl. Germ. 509; Koch, 

 Syn. FI. Germ., ed. II., 203; DC, Astrag., 117 t 12. — A. glaux VilL, Hist plant 

 Dauph. III, 459 non L. — A. Gremlii Burnat, FI. AIp. marit., II. 157. — A. leontinus 

 ^. Bertol. Amoen. Ital. 393. — Pluriceps, pilis simplicibus bipartitisve appressis caues- 

 cens; caulibus gracilibus, procumbentibus, ascendentibus, saepe ramosis. Stipulae in- 

 feriores concretae, oppositifoliae, plus minus exciso-bidentatae. Folia breviter 

 petiolata, imparipinnata; foliolis 7 — 14jugis, ellipticis vel ovatis, superioribus ovato- 

 lanceolatis, apice acute bidenta to-emarginatis, supra glabrescentibus. Pedunculi 

 elongati, foliis fulcrantibus 2 — 3pIo longiores; racemo capituliformi; bracteis angustis, 

 acuminatis, membranaceis, pedicello brevissimo nigro-piloso multo longioribus. Caly.x 

 campanulatus, nigro-pilosus; dentibus angustis, acuminatis, tubo multo brevioribus. 

 CoroIIa purpureo-violacea; vexillo oblongo-ovato, profunde emarginato, alis sesqui- 



