— 102 — 



3. bosniacus G. Beck, Fl. StUlbosn. in Ann. naturli. Hofmus. XI. (1896) 75. — 

 Spicae ihachis, bracteae, limbus calyeis pilis nigris praedita (in typo pallide-pilosa vel 

 glabra); dentes calycis plurimum tubo longiores. — Bosnia, Hercegovina, Montenegro 

 (cfr. Beck 1. c). 



Tab. 153 (MMCCIV): I. Plantae caput (color corollae nimis viridule depictus). 

 11. Pars inflorescentiae. III — IV. Foliolorum basis -\-. V. Germinis apex -|-. — Tab. 154 

 (MMCCV): II. Kacemus fructifer. 8. Flos -\-. 9 — 10. Flores adversi (sed corolla anthesi 

 non viridula !). 11. Flos vexillo alisque remotis -)-. 12. Germen -f-. 13, 15. Alae -|-. 

 14. Carina superne spectata -\-. 16. Semen -]-• l^- Leguminis transsectus. 



Astragalus serbicus Pancic in Sched. — A. galegiformis Panc. in Abh. zool. bot. 

 Ver. 1856, 482 non L., iide Janka in Ost. bot. Zeit. 1869, 117. — A. glycyphylloides 

 Panc., Fl. Princ. Serb., 246 (1874) non DC, Prodr., II. 292 (1825). — A. glycyphyl- 

 loides var. serbicus (Panc.) Beck, Fl. Siidbosn. in Ann. naturhist. Hofraus., XI. (1896) 

 75. — Differt caule surrecto, rigido, duro; foliolis suhacutis; raceinis nunc foliis fulcrantibus 

 brevioribus nunc ea longitudine aequantibus; floribus minoribus; bracteis angustissimis, 

 apice subulatis; racemi partibus calyceque pilis nigris copiosis nigricantibus. — 



Bosnia: Crnivrh montis Igman (Fiala). Montenegro: Perucica dol sub monte 

 Kom (Pancic). Serbia: Rtanj, Ozren, Plez, Razovato Kamen, Suha Planina (Pancic 1. c). 



14. Astragalus cicer L., Spec. plant, 757 (1753); Jacqu., FI. Austr., III. 29, t. 251; 

 Reich., Fl. Germ., 511; Koch, Syn. FJ. Germ., ed. II, 205; DC, Astrag., 163; Bunge, 

 Astrag. 51 nr. 334. — Pluriceps, plus miniis subappresse pilosus; caulibus procumbentibus, 

 elongatis, sulcatis, saepe ramosis. Stipulae oblongae, acuminatae, inferiores latiores saepe 

 connatae. Folia subsessilia, iraparipinnata; foliolis 8 — 14jugis, ovalibus v. oblongis, 

 brevissime apiculatis, utrinque pilosis, subtus canescentibus. Pedunculi foliis fulcrantibus 

 saepius breviores rarius longiores; racemo ovato demum oblongo, densifloro; bracteis oblongo- 

 linearibus, acuminatis, calyce multo brevioribus. Calyx campanulatus, cum bracteis pilis 

 nigris appressis munitus; dentibus subulatis, tubo multo brevioribus. CoroIIa subalba, 

 ochroleuca v. luteo-viridis; vexillo oblongo-ihoraboidea, eraarginato, alis acutis et carina 

 paulo longiore. Legumina patentia, ovato-globosa, inflata, dorso profunde sulcata, breviter 

 rostrata, dense albo- et nigro-villosa, bilocularia, saepe nigricantia. Semina pauca, reni- 

 formia, luteola. 



Crescit in pratis siccis, incultis, ruderatis, saxosis, ad vias fere per totam ditionem. — 

 Per totam Europam meridionalem et orientalem pervulgatus. 



Exsiccatae: Reichenb., nr. 1883; Soc. Dauph. nr. 1590 et bis; Magn. FI. select. 

 nr. 2171; Kerner, Flora exsicc. austro-hung. nr. 2003. 



Variat: longitudinepedunculorum, latitudinefolioruni, induraento. — Formaeinsigniores: 



1. A. pseudocicer Opiz, Naturalientausch 118 (1825). — Foliolis glabriusculis, acutis. — • 

 Bohemia: Prag (Opiz). 



2. angustifolius Celak., Prodr. FI. Kohra., 675 (1874). — Foliolis oblongo-lanceolatis, 

 longius apiculatis (mucronatis); racemis foliis fulcrantibus brevioribus. — Bohemia. Sec. 

 c. Celakovsky priori aequalis ac raea sententia notis discrepans. 



Tab. 159 (MMCCX): I. Plantae pars raedia. II. Capitulura fructiferum rainus. 

 1. Foliolorum par +. 2. Stipulae apex +. 3. Flos +. 4 — 5 Alae +. 6. Carina +. 

 7. Legumen longidutinaliter et 8. transversaliter sectum +. 9 — 11. Semina +. 



