58 



2. M. neapolitana Ten. Nap. Prcidr. Suppl. I. 56: gracilis, validiuscula, stipulis 

 integerrimis, foliolis inferioribus obovatis, superioribus ligulatis, racemis laxifloris folia 

 excedentibus, leguminibus ovatis erectis reticulatis. M. gracilis DC. Fl. Fr. V. 565. 

 M. heterophylla Scheele Linn. 1848. p. 571 ex specimine Botteriano. Semina niinute 

 verrucosa b. rostrata Vis. 1. c. 288: leguminibus rostratis (Fig. IV). 



Crescit in ditione mediterranea ac adriatica in collibus sterililjus. Vere exeunte 0. 

 Tab. 78. ]MMCXXXIX. I. Planta. II. IV. Racemi fructiferi +. 1. Stipulae in 

 portione caulis +. 2. Fructus -f-. 3. Semen -(-. 4. Idem transsectum -\-. 



3. M. indica Ali. Ped. I. 208: validior, stipulis integris raro dentatis, foliolis 

 obovatis, superioribus cuneato oblongis, racemis folia excedentibus densifloris, legumi- 

 nilnis pendulis ovatis reticulatis. M. parviflora Desf. Atl. II. 192. 



Crescit in cultis regionis mediterraneae ac adriaticae. Vere exeunte. Aestate. 0. Haec 

 species nunc in ditionibus a maribus nominatis distantibus efferata occurrit. Ita sunt 

 specimina ad manus lecta prope urbes: Hamburg, Cassel, Mainz, Coblenz, Geneve. 

 Illis commendatur, qui de quavis planta efferata multas paginas imprimendas curant. 



Tab. 76. MMCXXVII. Melilotus parviflora Desf. I. II. Partes caulis floridi. 

 III. Pars caulis fructiferi. 1. 2. Stipuhie -\-. 3. Flos -}-. 4. 5. Legumina -|-. 6. Semen -)-. 



4. M. Toitimasinii Jord. Pug. 53: gracilis tenuis, stipulis subintegris seu parce 

 dentatis, foliolis oblimgis seu ligulatis subretusis, racemis iiarvifloris folia vix exceden- 

 tibus, laxifloris, leguniinibus pendulis reticulatis. Planta forsan orientalis in littore 

 austriaco lecta. Vere ©. Auf der neuen Aufschiittung bei Triest Tommasini! (Ex 

 herb. Buek Francof. Viadr.) Auf gediingtem Boden in Gilrten bei Triest Tommasini! 

 St. Andrea bei Triest. Papperitz! — Fiume im neuen Lazareth S. Francesco selten. 

 Xoe! — (Praeterea: Xauplia Berger! — Prope Cahiram in agris: Schimper et Wiest 

 9. Jan. Xo. 40.) 



Tab. 77. MMCXXVIII. I. Planta. II. Racemus fructifer. 1. 2. Stipulae -f-. 

 3. Legumen -)-. 



Obs. Planta melius adhuc observanda, sed bene distincta videtur. .Jam habitu 

 tenui, fractiflexo est egregia. Alterum specimen, quod debeo ill. Tommasini (patri 

 et regi florae littoris austi-iaci, qui 8. .Tunio 1874. octagesimum diem natalem cele- 

 bravit), excellit leguminibus valde oblongatis. Dolendum, alterum specimen oflerre 

 typum fructus M. indicae AII. Libere et lubenter fateor, me probabile rete leguminis 

 nimis 'rude delineasse, quod mihi nunc videtur tenue, multo magis obliteratum, quam 

 in M. indica AII. 



5. M. permixta Jord. I. c. : gracilis, stipulis subintegris, foliolis latiusculis, racemis 

 folia excedentibus, laxius floridis, leguminibus quam in praecedentibus speciebus duabus 

 majoribus, tenuissime reticulatis. 



In cultis circa Tergestum et in Istria v. Tommasini! Certe vere. 0. 



Tab. 77. MMCXXVIII. III. Ramus. 4. Stipulae -{-. 5. Legumen -f. 



Obs. Haec omnia valde insufflrientia, imo confundentia, asculptorenonbenereddita. 

 Figura certe melior in supplemento dal)itur fructibus bene evolutis. Species certo 

 melius distincta, quam ex hac icone apparet. 



* * Biennes seu perennes. 



6. M. officinalis Desr. Lam. Dict. IV. 63: corollis flavis, stipulis integris, legumi- 

 nibus transverse rugosis anastomosibus rete efficientibus valde paucis. Trifolium Me- 



