39 



Tab. 46. MMXCVII. IV. Ramus -}-. . 

 Tab. 10.5. MilCLVI. 2. Fructus. 



3. Ononis antiquorum L. Sp. 100(3: caule erecto seu ascendente tenui, spinis tenuis- 

 simis, floribus solitariis parvis, legumine calycem teuue dentatum aequante, mono- 

 spermo, tenuissime tuberculato. Rchb. Crit. I. t. VII. Caulis saepe fractiflexus. 



b. diacantha: melius fractiflexa, valde glandipilis. Ononis diacantba Sieb. fl. Cret.' 

 Mss. Rchb. 1. c. tab. VII. N. 15. 



Crescit in arvis campisque Dalmatiae circa Ragusa, ubi legit Jos. KargL De 

 Vis. ! (qui specimina misit). Litoralpflanze. Auf steinigem Boden an der Strasse von 

 Spalato nach Salona , um Fort Grippi. Petter ! (b. diacantha Perpignan Rugl ! In 

 valle claustri St. Gerasimo Cephaloniae Schimper etWiest! ,,Agris pr. Canea" Cretae 

 Sieber ! In solo salso ad Phak^reum Sartori ! 



Tab. 47. MMXCVIII. I. Ramus floridus. 1 VexiUum +. 2. .3. Alae -f. 4. Ca- 

 rina -|-. 5. Fructus in calyce -|-. 0. Legumen +. 7. Idem apertum -f . 8. Semeu -\-. 



b. diacantha: II. Ramus. 



Obs. I. Planta satis superque difficilis. Licet a variis auctoribus valde com- 

 mendata, forsan statubus intermediis in vulgarem Ononidem campestrem abit. Fxstant 

 enim sijecimina multa, qnae inter utramque bene media. Ita specimina nonnuUa 

 monspeliaca. Cap Brun pres Toulon. Mulsant fils ! — Tenda nsque Fontan. 8. Julio. 

 1843. Reuter, Lisa, Rchb. 1'.! (Typi duo varii — alter vakle fractiflexus, sed vali- 

 dissimus.) 



Cl. De Visiani specimina Kargliaua tantum ad Ononidem antiquorum ducit, et 

 specimina Petteriaua exchidit. Nititur in eo, quod Onouis antiquorum polleat semi- 

 nibus laevibus. Et specimen quod eidem debeo, gaudet seminibus laevibus. Sed sunt 

 valde juvenia et videntur nimis compressa. 



CL Godron (iu Gren. Godrou FL France I. 374) flores dicit quinquies usque 

 minores, ac illos Ononidis campestris, vexilkim emarginatum et contra cL De Visiani 

 addit semina subtiUssime verrucosa. 



Quam varia sint specimiua video ex herbarii mei speciminibus Ononidis repentis 

 L. var. maritimae (Ononidis procurrentis Wallr. b. maritimae Gren. Godr.j. Tria ad- 

 sunt specimina vakle valida Eayonuensia Endress! Et unum (Monard 89.5 !) item 1820 

 juxta Bayonnam lectum adeo tenue, ac si esset Ononis reclinata. 



4. Qnonis hircina Jacq. h. Vind. I. 40. t. 93: caule erecto vel ascendente (sub- 

 inermi), calyce coroUam non aequante, floribus geminatis, legumine calyce breviori, se- 

 minibus grosse tuberculatis. Ononis spinosa L. Sp. I. 716. (floribus geminatis). On. 

 spinosa a. mitis L. Op. 1006. 0. arvensis L. Syst. Nat. IL 478. 0. foetens AIL Ped. 

 317. Planta magis graveolens, quam praecedentes floribus iutensius roseo purpureis, 

 siccis nunc valde violaceis. 



6. spinescens. Led. Ross. I. 513: ramulis spina vaUda elongata tei-minatis. 



Crescit locis siccis, in coUibus, vallis , locis asperis. Aestate. 5. In ditione 

 australi (sed dalmaticam non habet cL De Visiani) — in Hungaria, Transsylvania, 

 Carniolia, TiroU austraU, Austria, Silesia; Lusatia, Borussia orientaU. Brandenburgen- 

 sem habet cL Ascherson, 137. Dicitur crescere in flora megapoUtana, iu Holsatia. — 



