36 



4. Lupinus pilosus L. Sj'st. Veg. 525: albesceBti dense pilosus, coroUis albido 

 cariieo ijurijureis, caiinae apice carneo, calycis labio superiori bidentato, niferiori iu- 

 tegro, ,,legumiuibus latissimis subtrispermis, seminibus gibbis, supra hilur vprominenti 

 et utrinque fascia lata semilunari notatis." (J. G. Agardh.l Praeterea flprc» hujus di- 

 cuntur verticillati, ilh contra varii semiverti'-''' '' ■•■t altcr.-.i. Neque hoo',. aec labium 

 inferius calycis iutegrum tridentatumve magu ;. faciendum, sed semiua putaverim 

 characterem certum praebere. Spero fore ut haec iu tabula supplementaria addere possim. 



Uti praecedens. Specimina spoutanea in herbario non teneo, nec in supplemen- 

 tis occurrere crediderim. 



Tab. 8. MMLIX. IL Caulis pars superior. 



III. Albi J. G. Ag. L c: corolla alba seu aquose coeruleo aspersa, floribus 

 alternis verticillatisve. Semina magua compressa albida laevissima. Cotyledones iu- 

 tus plauae. 



5. Lupinus albus L. Sp. 1015: calyce (vulgo) ebracteolato, legumine compresso 

 ligulato acuto concolori jjiloso, seminibus circuitu subrotuudis. 



Frequenter colitur. Aestate. O. In Istria: am Canal di Sema bei Orzena. 10. April 

 1843. Papperitz! — Verouae: nahe am Bosco Mantico Kellner von Koellensteiu! Timeo, 

 ne sit cultus: habeo alia specimina ,,Colitur Verouae." Manganotti! 



Tab. 10. MMLXI. II. Pla^ita. 4. Legumeu. 5. Semen. 6. Idem transsectum -(-. 



6. Lupinus Termis Forsk. Descr. 131: calyce bracteolato, legumiue compresso 

 hgulato acuto guttato demum calvo, seminibus circuitu angulatis. — Corolla alba. 

 CL Gussone (Prodr. Sic. II. 398) habet) „alae albidae, et vexillum apice coerulescen- 

 tes; carina alis brevior, inferne non coalita, aiiice macula lucida atrocoerulea notata." 



Difficilis quaestio, quomodo a praececienti recedat. Ego ex speciminibus meis 

 diagnoses novas conficere conatus sum. 111. Cosson, qui antea (1853. in determinan- 

 dis plantis Bourgaeanis) hunc pro sf)ecie habuit, nunc eundem ad Lupinum album L. 

 ducit (cf. Fl. des euvirons de Paris. 2. ed. 173). Bracteolae certe in Lupino albo 

 L. saepissime reperiuntur, dum in libris vulgo negantur. 



Criticus cum antecedente. Colitur in plaga australi. Aestate. 0. Specimiua mea: 

 Panormi Decker! — Champs incultes de Faro, Algarve Bourgeau 1818! — Syene 

 Aegypt. Sieber! Cahira Wiest! — Specimeu huc pertiuere visum: Lupinus hirsutus L. 

 Pharia. In viueis. Botteri! 



Tab. 9. MMLX. I. Plantae pars superior. II. Legumen. 1. Flos -|-. 2. Idem ve- 

 xillo alisque remotis. 3. Calycis labium inferius +. 4. Idem superius -(-. 5. Semen -(-. 

 6. Idem transsectum -|-. 



IV. Criticus: planta gregis pilosorum. Semina Lupini reticulati Dsv. 



7. Lupinus criticus Rchb. fil. Tab. 12. L. hirsutus De Vis. Dalm. III. 272. 

 Moris. Bertol. Aliorum. Vultus omuiuo Lupini pilosi. Usque sesquipedalis, vulgo com- 

 pactus. Flores ex sicco videntur adeo intense colorati, ac illi Lupiui varii. Legumina 

 valde pilosa. — In recognoscenda hac specie ductus fui pluribus ex causis remque 

 etiam investigavi Parisiis iu gazophylacio Cossoniano, adjuvante ipso gazoucho. Cl. 

 Agardh L. micranthum Guss. ex Walp.Rep. L 596 collocavit inter Lupinos ijilosos: „semini- 

 bus quasi vernice obductis scabridis." — Hujus semiua levissima, uon vernicosa. — 



Crescit in Dalmatia. Vere. ©. In insulis prope Corzyra nigra (Curzola). Botteri! 



