20 



,Cytisus Vilarsii Vis. 1. c. lamosissimus decumbens, pilis patulis sericeo villosus, 

 ramis sulcatis tuberculosis, sterilibus foliatis inermihus, foliis trifoliolatis aut unifolio- 

 latis. foliolis oblongolanceolatis, floribus axillaribus ebracteatis solitariis erectis, pedun- 

 culis calyce brevioribus, vexillo carinaque subaequabbus leguminibusque mono-dispermis 

 sericeis. 



Genista Villarsii Clementi in Atti della III. Riuu. dgl. Scienz. ital. p. .517. 

 G. humifusa Vill! bist. de pl. du Dauph. 3. p. 421. DC! prodr. p. 449. nec L. — 

 Icon. Vill. 1. c. t. XLIV. f. 5. Vis. fl. dalm. 1. LV. fig. 1. 



Hab. in apricis asperis moutis Zevelin Dalmatiam ab Herzegovina discriminantis 

 supra Studenze, ubi invenit Prof. Jos. Clementi, nec non in aridis petrosis montium 

 Ragusinorum, unde misit Neumayer. Flores flavi. Floret Julio. 'B. 



Descr. Radix caulesque breves nodosi crassi lignosi nudi glabri. Rami plurimi 

 implexi, decumbentes vel adsceudeutes, profuude sulcati e stipulis in verrucam con- 

 vexam bisulcatam apice obsolete bidentatam coalitis tuberculosi, foliis oblongo-lanceo- 

 latis, acutis, raro rotundatis, unifoliolatis ternisque, subsessilibus vel breviter petio- 

 luUitis. Flores axillares solitarii, calycis campanulati brevis labio superiore bipartito 

 deutibus late ovatis, inferiore trifido dentibus ovato-lanceolatis, omnibus extus purpuras- 

 centibus. Corollae persistentis ve.xillum ovatum emarginatum e.xtus sericeum, alis 

 oblongis glabris carinaeque arcuatae sericeae subaequale. Stamina diadelpha. Ovarium 

 >Ianceolato subulatum sericeum, stylo glabro rectiusculo, stigmate extrorsum declivi. 

 Legumeu oblongum sericeo - villosum compressum, stylo persistente longe mucronatum 

 mouo-dispermum. Semiua discoidea hilo emargiuata ibique in corniculum producta. 

 Rami folia stipulae peduuculi calyces pihs patuhs longis fere plumosis albicaut. 



Obs. Affinis praecedenti, a quo diflert (praeter pubescentiam , pedicellos ebrac- 

 teatos, et petala aequahal calycis dentibus ovatis uec emargiuatis, et leguminibus 

 brevibus corolla persistente paulo longioribus. Haec est G. humifusa Vill. et DC. ex 

 autopsia specimiuis Villarsiaui in herbario CandoUeauo, a qua vero distat G. humifusa 

 L. Sp. pl. ed. 11. p. 998., quantum ex paucis a Linnaeo describitur, erui potest, foliis 

 ad oras ciliatis nec undique villosis, et ex Tournefortii synonymo subrotundis." 



Cl. Grenier et Godr. Fl. de Frange l. 3.51. Genistam pulchellam Vis. et humifusam 

 Vill. uuam eandemque judicant. 



Ego in specimine ill. ipsius De Visiani potius varium statum plantae situ minus 

 alto enatae, quam speciem variam video. Sed multis numeris ab ill. auctoris opinio- 

 nibus dissentio. Ramos spinosos inermes non dico. Stipulas connatas non agnosco. 

 Folia trifoliolata (,,terna") non video. Flores axillares nou reperio. Nec video sta- 

 mina diadelpha in Cytiso Villarsii. Petalorum longitudo saepe varia. — 



De nomine multum dubitavi. Nomeu Villarsianum tempore. quo editum, omnino 

 illegitimum, cum Genista humifusa jam alia adesset, inde delendum. Si qnidem recte 

 judico, utramque speciem combinandam , tum credo scribendum fore : Genista pul- 

 chella Gren. Godr. Cl. autores plantam infeliciter cum Genista pilosa consociaveruut, 

 a qua legumiuis indole spinisque longe recedit. 



Sect. II. Phyllobotrys Spach 1. c. 103. Legumen cartilagiueum turgidum oblongo- 

 cylindraceum rostratum calyce multo longius. 



6. Genista anglica L. Spec. 999. Fl. Dan. 619. Engl. Bot. 132. G. minor Lam. 

 Fl. Fr. 11. 615. Fruticulus humihs ramosissimus erectus seu pronus, pedalis imo 



