— 112 — 



27. Astragalus chlorocarpus Grisebach, Spic. fl. Rum., I, 50 (1843) et Iter Hung., 

 29.3 (11)':'; Yelen., Fl. Bulg. 152; Halacsy, Consp. Fi. Graec. 431. — A. Onobrychis 

 /?. chlorocarpus Boiss., Fl. orient., II, 438. — Pluriceps, appresse canescens; caulibus 

 gracilibus, diffusis, ascendentibus. Stipulae connatae, bidentatae. Folia breviter petio- 

 lata; foliolis 10 — IGjugis, parvis (3—14 mm longis, 1—2 mm latis) linearibus v. anguste 

 lanceolatis, obtusiusculis, iis fol. inf. saepe oblongis. Pedunculi elongati, foliis fulcran- 

 tibus 2 — 4plo longiores; racemis subglobosis v. ellipsoideis, 10 — 20 floris, fructiferis 

 elongatis; bracteis anguste lanceolatis v. linearibus, calyce saepius paulo 

 brevioribus; floribus subsessilibus. Calyx appresse albo et nigro pilosus; dentibus 

 aequaliter lineari-subulatis, tubo 2 — 3 plo (saepe paulo) brevioribus. CoroUa 

 violaceo-cyanea; vexillo oblongo-lineari, obtuso, calycem plusquam duplo alasque 

 tertia parte superante. Legumina oblonga, rostrata, dorso sulcata, subpatule albo-hirta, 

 calyce sesqui-vel duplo longiora. Semina reniformia, olivaceo fusca. 



Crescit in campis, aridis. Albania: pr. Uskiib (Formanek) Ochrida (Sostaric) ! 

 Epiriis: Mt. Smolika supra Grizban! pr. Vzomonero, M. Maria distr. Ljaskovik (Baldacci). 

 Macedonia inter Komanova et Strazin (Friedrichsthal), Bitolia (Formanek), Allchar 

 (Hadkinson !, Dorfler). Bulgaria: frequenter cfr. Velenovsky 1. c, Dobrudscha, 

 Thracia bor. pr. Philippopolin (Frivaldsky), in Haemo (Sibthorp). 



Exsiccatae: Bald. Iter alb. epir. IV, nr. 116. 



Sec. c. d. A. Kerner in Ost. bot. Zeitschr., 1869, 36 cum A" linearifolio Pers. 

 congruit, sed notis eminentibus distiugui potest. 



Tab. 164 *. Astragalus chlorocarpus Gris. typ. (a Macedonia: Allchar). 

 I. Plantae pars. 1. Flos +. 2. Legumen. 



Astragalus parvifolius Formanek (FLinfter Beitrag zur FI. v. Macedon. in Verh. 

 naturf. Ver. Briinn 1898, Sep. 95) — in Macedoniae mt. Treskavec pr. Prilepe lectus, 

 „caulibus subglabris, foliis perparvis, pedunculis folio subbrevioribus, vexillo supra alam 

 paulo angustato, apice rotundato brevissime mucronata, alis sublongiore" mea sententia 

 forma quaedam minor aegre ab A" chlorocarpo separanda esse videtur. 



28. Astragalus Murrii Huter Exs. 1890; Murr in Progr. Oberrealsch. Innsbruck 1891, 

 53 et 57; Deutsch. bot. Mon. 1894, 31. — A. Onobrychis v. Murrii Wohlf. Syn. FL 

 Deutschl., 634. — Pluriceps, parce pilosus, subviridis; caullbus procumbentibus, ascen- 

 dentibus. Stipulae connatae, bidentatae. Folia breviter petiolata; foliolis 6 — lOjugis 

 oblongis, rotundatis v. subacutis, parvulis 10 — 25 mm longis, 2 — 8 mm latis, adultis 

 saepissime glabris. Racemi longe pedunculati, foliis fulcrantibus paulo, saepius 2 — 3 plo 

 longiores, capitati, demum oblongi, densi et multiflori; bracteis oblongis, acuminatis, 

 membranaceis, pedicellos brevissimos superantibus; floribus minoribus, 15 — 20 mm 

 longis. Calyx campanulatus, pilis appressis nigricans; dentibus subulatis, tubo paulo 

 brevioribus; Corolla dilute lilacina; vexillo oblongo, antice retuso vel subemarginato, 

 calycem P/^ plo alis autem carinam superantibus carneis paulo longiore. Legumina 

 oblonga, utrinque breviter acuminata, subrostrata, dorso sulcata, subpatule albo-nigroque 

 pilosa, calycem rumpentia eique duplo longiora. 



Crescit in declivibus arenosis. Tirolia: inter Oenipontem et Matrei, pr. Schonberg 

 solo arenoso, 700 m s. m. (Huter aliique; vidi spec. pulcherrima e manu c. d. prof. Murr) 



