— 145 — 



Yexillum oblongum, carinam alis paulo longiorem superans. Lomentum 2 — 4articulatum; 

 glabrum; articulis orbioularibus, copiose hamato-aculeatis. 



Crescit in pinguibus, pratis et cultis Hispaniae, Italiae calidioris, Sardiniae, Siciliae, 

 Graeciae etc. Saepissirae in hortis colitur. — Floret Aprili — Majo. 



Exsiccatae: Bourg., Hisp. (1849), nr. 154; Bill. nr. 3069. 



Tabula 195 (MMCCXLVl). L Plantae floriferae partes. 1—2. Flores. 3. Vexillum. 

 4. Ala. 5. Carina. 6. Androeceum. 7. Stamen. 8. Pistillum. 9. Lomentum uniarticu- 

 latum. 10. Idem triarticulatum. 11. Articulum a sutura. 



XL. Onobrycliis 



(Tourn.. Inst., 390, t. 211); Adans., Fam., II, 327 (1763); Scop., FI. Carn., ed. II, II, 76; 

 Gartn., de fruct., II, 318; Endl, Gen., 1286; Benth. Hook., Gen., I, 525; Taub. in Nat. 

 Pfl.-Fam., III 3, 314. 



Fructus coriacei nuciformes, inarticulati, indehiscentes, corapressi, plurimum semi- 

 orbiculares, cristati, lacunoso-reticulati et echinati, 1 — 2 spermi. Caeteris cum Hedysaris 

 congruit. 



Caules striati, racemis axillaribus et pseudoterminalibus, pedunculatis. Stipulae raembra- 

 iiaceae plus minus connatae, bidentatae. Folia imparipinnata, inferiora longe, supera breviter 

 petiolata v. sessilia. 



I. Perennes. Racerai multitlori. Foveae nucis biseriatae. (Spec. 1 — 8.) 

 * Alae abbreviatae, calyce breviores vel eum longitudine aequantes. (Spec. 1 — 7.) 



1. Onobrychis viciifolia Scop., FI. Carn., ed. II, II (1772), 176 (viciaefolia); Beck, 

 FI. Nied.-Ost., 871; AVohlf., Syn. FI. Deutschl., 657 (p. p.); Rouy, Fl. France, V, 284. — 

 Hedysarum onobrychis L., Spec, 751 a (1753); Jacqu., Fl. Austr., IV, t. 352; Sturm, 

 Deutschl. FI., V, Heft 19. — H. echinatura Gilib.. Fl. lith., IV, 109. — 0. sativa Lam., 

 Fl. franQ., II, 652 (1778); Reich., Fl. Gerni., 543; Koch, Syn. Fl. Gerra., 190, ed. II, 

 211 (a) ; Gren. Godr., FI. frang., I, 505 (aculta); Dietn, FI. boruss. t. 605. — 0. vicioides 

 Med. in Vorl. churpf. Phys. Ges. II (1787) 372 sec. Kew Index. — 0. spicata Mouch, 

 Meth., 122 (1794). — 0. vulgaris Gaud., FI. Helv., IV, 569 (1829). — Multiceps; caules 

 suberecti, carinati, robusti, glabri v. sicut tota pilosi. Folia inferiora petiolata, superiora 

 sessilia; foliolis 6 — 14-jugis, ellipticis v. oblongis, obtusis, iis foliorura super. angustioribus, 

 oblongo-Iinearibus, acutis v. apiculatis. Racemi plures, longe pedunculati, folia superantes, 

 priraum ovato-oblongi in apice cylindraceo-acurainati, plurimum densiflori, 20 — 25 mm lati; 

 bracteis acuminatis, pedicellis brevibus longioribus; bracteolis subulatis. Flores 10 — 13 mm 

 longi. Dentes calycis pilosi, subulato-filiformes, tubum bis v. ter superantes. Yexillum 

 obcordatum, albidum v. roseum, nervis roseo-purpureis perductum, intus utrinque purpureo- 

 punctulatum, carinani obtusam rubicundam longitudine aequans v. paulo superans. 

 Nux pilosa, oblique obovata, rubrolunda, in lateribus convexis reticulato-foveolata; foveis 

 raarginalibus minoribus, saepe aculeatis ; sutura ventrali obtusa, dorsali carinata v. cristata, 

 aculeis 5 — 7 subulatis, cristae latitudine pluriraum brevioribus praedita. 



Crescit in pratis montanis, saxosis per totam ditionem. Saepius ad usum oeconom. 

 colitur et hinc inde subspontanea occurrit. Floret Majo — Julio. 



Icon. Fl. Germ. XXII. (Autore Beck). 19 



