— 185 — 



13. Vicia peregrina L., 8pec., 737 (1753); Scr. in DC, Prodr., II, 3G2; Sturm, Deutschl. 

 Fl, Heft 32; Reicli., Fl. Germ., 530; Koch., Syu. Fl. Gerra. 197; ed. E, 217; Fl. Germ., V, 

 189; Gren. Godr., Fl. Fr., I, 461; Wohlf., Syn., I, 673; Rouy, FI. Fr., V, 217; Pospich., 

 Fl. ost. Kiist., U, 416; — V. megalosperma M. B., Fl. taur. cauc, II, 161; III, 471. — 

 Annua. Caules ascendentes, ramosi, sicut tota breviter pilosi. Stipulae angustae rectangule 

 furcatae. rarius inferiores paucidentatae, nectario nullo. Folia cirrho ramoso terminata. 

 Foliola 4— 7-juga, elongata, linearia, saepe angustissima, apice eraarginata, acute 

 bidentata v. truncata, semper mucronata. Flores axiUares, singuli, breviter pedicellati, 

 12 — 20 ram longi. Calycis dentes 4 superiores sursum erecti, tubum subaequantes. • 

 Vexillum obcordatum, lilaceum; alae coeruleo-violaceae, carina rubescente longiores. Legumen 

 oblongum, rostratum, alutaceo fuscum, apresse puberulum, 3,5—4 cm lougum, 8 — 12 mm 

 altum. Semina plm-imum 4, applanato-globosa, olivacea, nigro marmorata, 5 mm iata, hilo 

 parvulo. — Notis eminentibus ab omnibus V. nigrae formis bene distinguitur. 



Ludit: 1. leptophylla Raf, Carat. 71 ]). sp. = v. angustifolia Rouy I. c. foliolis 

 angustissimis, saepissime vix 0.5 mm latis. 2. f. latifolia Rouy 1. c. foliolis latioribus 

 1.5 — 2.5 mm latis. 



Crescit in cultis, vineis, incultis imprimis iu ditioue florae mediterraneae. Gallia 

 australis, Italia, Helvetia (rare inter Chillon et Montreux). Tirolia australis (rare, 

 Trient), in litt. austriaco: Triest, Istria, Fiume, Croatia (Zeng), in insulis adriaticis, 

 Dalmatia (copiose), Hercegovina (Mostar, Stolac, Trebinje), Montenegro. Hinc iude 

 introducta sicut in Styria (Cilli! Tiiff^er). — Floret April-Junio. 



Exsiccatae: Reich. nr. 2444; Soleir. nr. 1090; Billot nr. 1655; Petter, Dahn. nr. 410: 

 Huet, Sic. (1856) nr. 55; Bourg., Toul., nr. 152: Esp. ur. 979; Soc. Dauph. nr. 4504. 



Tab. 246. Vicia peregrina L. I. Pars plantae flori- et fructiferae. 1. FIos. 

 2. Vexillum. 3. Ala. 4. Carina. 5. Pistillum. 6. Semina. (1 — 6 +)• 



14. Vicia lathyroides L., Spec. pl., 736 (1753); Fl. Dan., I, t. 58; Jaqu., Misc, II, t. 

 18; AIl., Fl. Pedem., IH, t. 59; Ser. in DC, Prodr., II, 362; Gaud., FI. Helv., IV, 514; 

 Sturm, Deutsch. FL, VIII, Heft 31; Reich., FI. Germ., 530; Koch, Syn. 198; ed. II, 218; 

 Gren. Godr., Fl. Fr., I, 460; Dietr., Fl. Bor., t. 813; Wohlf, Syn., I, 670; Beck, FI. Nied.- 

 Ost., 874; — Ervum soloniense L., Spec, ed. H, 1040. — Vicia minima (Riv.) Lam. 

 Illu.str. t. 634 f. 2. — Wiggersia lathyroides G. M. Sch., Fl. Wett., III, 34. — 

 W. minima Alef in Bonpl. (^1861) 69. — Annua, cauhbus ramosis, prostratis v. ascenden- 

 tibus, sicut tota pilosis. Stipulae semisagittatae, integrae. Folia inf. mucrone terminata, 

 foUolis 1 — 2-jugis, obcordatis; superiora cirrlio siraplice praedita, folioUs 2 — 4-jugis, ob- 

 longis V. lanceolatis saepe lineari-lanceolatis, mucronulatis. Flores pavuU (minimi generis) 

 axiUares, singuli (rarius bini), brevissime pediceUati. Calycis pUosi dentes acuminati, tubum 

 aequantes. Vexillura obcordatum, subrotundum, violaceum, calyce vix duplo longius; alae 

 dilute coeruleae, carina obtusa duplo longiores. Legumina compressa, utrinque attenuata, 

 nigra, glabra. Semina globoso-cubica, verrucosa, fusconigra, 1,5 — 2 mm lata. Semini- 

 bus verrucosis ab omnibus huius sectionis speciebus distincta! 



V. olbiensis Reut. et Shuttl. iu Rouy, Fl. Fr., V, 216, forma nusquam rara foUoUs 

 angustioribus, elongatis esse videtur. 



Crescit in graminosis, arenosis per totam ditionem, rarius in regione florae mediterraneae. 

 Floret Aprili-Junio. 



Icon. Fl. Germ. XXII. (Autore Beck). 24 



