— 121 — 



scapiformes; racemis ovoideis, laxi- et pauci- (3 — 7) floris ; bracteis oblongis, acuminatis, 

 albidis, pedicello longioribus. Calyx tubulosus, appresse nigro- et albopilosus insuper 

 glandulosus ; dentibus linearibus, tubo multo brevioribus. Corolla lutescens ; vexillo e basi 

 cuneata ovali, emarginato, alis multo longiore ; carina sub mucrone saepe nigreseente. 

 Legumina subcylindracea, acuminato-rostrata, dorso profunde sulcato subbilocularia, appresse 

 pilosa et glandulosa; seminibus numerosis, reniformibus, fuscis. 



Crescit in saxosis et herbosis regionis alpinae, solo scbistoso. Delphinatus: Montes 

 Dep. Hautes Alpes, Savoie, Basses Alpes, Drome usque ad 2380 m. Pedemontia: Mt. 

 Cenis, Val d'Aosta. Helvetia: Montes australes Cant. Wallis, copiose. 



Exsiccatae: Rostan, Pedem. nr. 153; Huguenin, Sav., nr. 323; Rel. Maill. nr. 187 ; 

 Soc. Dauph. nr. 94; Magn., Fl. sel. nr. 3498; Soc. Rochel. nr. 3448. 



Tab. 170 (MMCCXXI): IV. Plantae floriferae pars. Y. Racemus fructifer. 6. Bractea +. 

 7—8. Pili +. 9. Flos +. 10. Ala +. 11. Carina +. 12. Legumeu apertum +, 

 13 — 14. idem transversaliter sectum. 



3. Oxytropis campestris DC, Astrag., nr. X, fol. 74 (1802); Reich., Fl. Germ., 509; 

 Koch, Syn. Fl. Germ., 181; Sturm, Deutschl. FI., V, Heft 19; Gren. Godr., Fl. fran?., I, 

 448; Wohlf., Syn. Fl. Deutschl., 622; Bunge, Oxytr. 1. c, 107 nr. 119. — Astragalus 

 campestris L., Spec. pl., 761 (1753). — Phaca canipestris Wahl., Helv., 130. — Spiesia 

 campestris 0. Kuntze, Rev. gen., I, 206. — Acaulis, subcaespitosus, foliis pedunculisque 

 radicalibus, plus minus pilosis, eglandulosis. Stipulae petiolo adnatae, acurainatae, membra- 

 naceae, ciliatae, saepius glandulis paucis obsitae. Folia petiolata, impari-rarius pari- 

 pinnata, appresse pilosa; foliolis plurimum 10— 15jugis, ovatis vel oblongis, basi rotun- 

 datis, acuminatis. Pedunculi folia fulcrantia longitudine subaequantes vel longiores, pilis 

 minoribus appressis et longioribus subpatulis copiose tecti ; racemo capitato v. oblongo, 

 densi- et multiflora ; bracteis oblongis, acuminatis, membranaceis, villosis basique glan- 

 dulis paucis praeditis. Flores erecto-patentes, brevissime pedicellati. Calyx tubulosus, 

 pilis nigris albisque villosus ; dentibus triangularibus, tubo multo brevioribus. Corolla 

 ochroleuca coerulea v. violacea; vexillo emarginato, alis duplo longiore. Legumina ereeta, 

 calycem rumpentia, ovoidea, in rostrum longum incurvum attenuata, follicularia, calyce 

 sesquilongiora, pilis brevibus nigris et albis longioribus tecta. Semina reniformia, fusca. 



Variat: 



a. typica. Parcius pilosa, rarius villosa. Bracteae calycis tubum subaequantes vel 

 eo sublongiores. CoroUa ochroleuca v. lutescens; vexilli lamina duplo longior quam lata, 

 saepe maculis duabus lividis vel flavis notata; alae carinam vix vel paulo superantes; 

 carinae lateribus saepius violaceo tinctis. Legumina pilis obscuris nigricantia. 



Formae sequentes offerunt: 



1. ochroleuca. 0. campestris DC. et aut. Corolla tota ochroleuca vel lutescens. 



Crescit in locis alpinis saxosis, herbosis, imprimis graniticis et schistosis per totum 

 Alpium tractum; fluminum glarea saepe devehitur. Gallia: (Alpes, Delphinatus). Helvetia: 

 Vorarlbergia, Tirolia, Salisburgia, Carinthia, Stiria (Tauern, Reichenstein, Eisen- 

 hut etc). Carnioria: (Krainer Schneeberg). Bosnia: (Treskavica, Bjelasnica). Heree- 

 govina: (Visocica, Prenj). Montenegro: Kom. Hungaria: (Carpati, Transsylvaniae 

 alpes). Aream geographicam extendit ad Pyrenaeos, Scotiam, Sueciam merdionalem, 

 Sibiriam, Americam borealem. 



Icon. Fl. Germ. XXH. (Autore Beck). 16 



