— 139 — 



Tab. 182 (MMCCXXXni). f. vulgaris. I. Ramus florifer, U. fructifer. 1. Flos. 

 2. Calyx carinaque. 3. Vexilluni. 4. PistiUum iu caljxe scisso. 5. Stamina. 6. Stylus. 

 7—9. Semina. (1—6, 8—9 +.) 



4. minor Hall., Helv., 389 ^; Gaud., Fl. Helv., IV, 556. — Emerus minor Mill., 

 Dict., ed. 8, nr. 2 et Icon. t. 132 f. 2. Statura minor. Foliola apice producta. Flores 

 minores. (n. v.) 



Exsiccatae: Fries, Herb. norm. 4, nr. 60; Billot, nr. 757; Schultz, Fl. Gall. et Germ. 

 m-. 639; Soc. Dauph., nr. 2820; Magnier, Fl. sel., nr. 1418. 



II. Coronilla emeroides Boiss. et Sprun., Diagn., ser. I, nr. 2, 100 (1843); Boiss., 

 Fl. or., II, 179; HaL, Consp. fl. Graec, I, 446. — C. Emerus Sibth., Fl. Graec, VHI, 7, 

 t. 710 non L. — C. Emerus v. emeroides Wohlf., Syn. Fl. Deutschl., 646 (1891); March., 

 FI. Trieste, 139. — Cfr. Borb. in Ost. bot. Zeit. (1886) 230; Hirc in Ber. deutsch. bot. Ges., 

 (1888) 232. — Differt a C. emero L. umbella 5 — 8-fIora, foliolisplurimum obcordatis 

 V. retusis, distributione geographica (a sinu tergestino et flanatico per penninsulam bal- 

 canicum ad Orientem). 



Planta repetite planeque examinata mihi persuasit, magnitudinem florum et petalorum, 

 longitudinem unguis, longitudinem, numerum et formam lomenti articulorum eadem ratione 

 fluctuare quam in C. emero. 



Itidem formas offert: 



1. austriaca Heimerl in Verh. zool. bot. Ges. (1884) 97 pro var. C. emeri. — Flores 

 foliis praecoces. Ranmli hornotini brevissimi, foliis paucis vix evolutis, internodiis brevibus, 

 peduucuUs floriferis fasciculatis, basalibus et axillaribus praediti. Pedunculi primum 2 cm 

 longi, fructu tempore elougati, — 7,6 cm longi, 4 — 7-, plurimum 5 — 6-flori. Flores vix 2 cm 

 longi. Foliola 3 — 5-juga. — Crescit iu saxosis et dumetis florae mediterraneae. Litorale 

 adi'iaticum : c Tergestum, Fiume, copiosius in Istria, Dalmatia, Montenegro, Albania, Graecia, 

 NeapoUs, Sicilia. — Fl. Martio-Majo, p. p. aestate. — Exsiccatae: Kern., Fl. exs. austro- 

 huug. m-. 2802. 



2. typica. — C. emeroides Boiss. et. Spr. 1. c. ex diagn. — Flores magni et foha 

 2 — 3-juga coetanea. Rami hornotini internodiis elongatis praediti. Pedunculi elongati 

 floriferi 5 — 8 cm longi, omnes modo axillares. — In saxosis et dumetis: ab oppido Fiume 

 per Bosniam (pr. Sarajevo 1. Beck etc), Serbiani ad Banatum (Kazanthal) et per penninsulam 

 balcanicam Orientem versus. — Majo. 



Tab. 182 (MMCCXXXIII). III. Plautae floriferae pars. (Flores parum magni.) 

 IV. Lomentum. 10 — 11. Flos (nervi vexilli virides non observantur). 12. Carina. 13. Androe- 

 ceuni. 14. Stamen. 15. Stylus. (10 — 15 +.) 



Exsiccatae: Orph., Fl. Graec, nr. 322; Heldr., Herb. norm., nr. 112: Sint., Iter thess. 

 nr. 167 (fide Hal. 1. c). 



XXXVIII. Hippocrepis 



L., Gen., ed. VI, 381, nr. 885; Endl, Geu., 1280; Benth. Hook, Gen., I, 510; Taub. in 

 Nat. Pflanz.-Fam., III 3, 311. 



Calyx 5-dentatus; dentibus superioribus plus minus connatis. Vexillum reflexum, longe 

 unguiculatum. Carina rostrata. Stamen vexiUare Ul:)erum. Filamenta sub antheris dilatata. 

 Stylus glaber. Lomentum sessile, plano - compressum , pluriarticulatum ; articulis supra ad 



18* 



