( 203 ) 



in plaats van Surerï-, kina had moeten gebruiken, 

 zoo zal liet niet ongepast zijn hier in korte woorden 

 iets over deze ziekte , zoo nis ik ze in het vorige 

 jaar waarnam en behandelde, inedetedeelen. 



Het karakter dier koortsziekte was van typheusen 

 aard, niet remittcrenclen of intermitterenden typus , 

 verbonden met blijkbare stoornissen in de func- 

 tien der verterïngs werktuigen, bijzonder der le- 

 ver. Gewoonlijk geeft zich de ziekte reeds eenige da- 

 gen voor het uitbreken der koorts door buitenge- 

 wone traagheid , duizeligheid en drukkend gevoel 

 boven de neusbeenderen , geelachtige kleur van het 

 relaat en gebrek aan eetlust , te kennen. Plotselijk 

 breekt hierop de koorts uit, vergezeld van eene 

 ligte huivering , ingenomenheid van het voorhoofd 

 en neiging tot braken, of hevige galachtige door- 

 loop en brakingen vergezellen de uitbarsting , en zijn 

 met krampachtige toevallen gepaard , bijna bij elke 

 cxacerbatie , welker tussehenpoozingen ( remissiones ) 

 zeer kort zijn , weder aanwezig. 



De hitte, welke gedurende den aanval plaats heeft, 

 is brandend en aanhoudend , zonder uitwaseming 

 te veroorzaken , en is bijzonder in den omtrek van 

 de maag en het voorhoofd zeer groot, waarbij de lij- 

 der gedurig over dorst klaagt , alhoewel de tong niet 

 droog, maar slechts weinig met slijm bezet en eenig* 

 zins gezwollen is. De pis urine, welke gedurende de 

 acerbatie der koorts geloosd wordt, is geelachtig en 

 slijmerig, zonder evenwel wolken of een bezinksel te. 

 verloonen, van cenen eigenaardigen flaauwen reuk. 



De 



