( 20i ) 



De pols , die aanvankelijk gespannen snel was , 

 wordt in het verloop der ziekte wel voller, doch 

 koe langer hoe kleiner en onregelmatiger, waarbij 

 des lijders krachten snel afnemen, zoodat hij dik- 

 wijls, na den eersten aanval der koorts, zich niet 

 meer op de heen kan houden. Deze toevallen ver- 

 meerderen hij elke exacerbatie , waarbij delirium, 

 collupatieve afgang en verval van krachten plaats 

 grijpen, waarop de dood, meestal onder stuiptrek- 

 kingen, plotseiijk volgt. 



Ia het algemeen vertoont zich in deze ziekte het 

 asthenisch -nerveuse karakter ten duidelijkste, en 

 ofschoon d"ê typus der koorts in den beginne mees 1 

 remitterend is, toont dezelve zich echter niet zelden 

 fils zuiver intermitterend, of gaat onder eene doelmatige 

 behandeling daarin over. 



Ofschoon nu de bijzondere toestand der voor- 

 Werpen , tle epidemische constitutie, de verwijderde 

 oorzaken , en de veveeniging met andere ziekten , 

 den zekersten leiddraad ter behandeling dezer ziekte 

 aan de hand doen, en men deze behandeling daarnaar 

 moet wijzigen, hebben echter de navolgende in- 

 dicatien in het algemeen mij de voortreffelijkste dien- 

 sten gedaan. Zij bestonden: 



i°. In het uit den weg ruimen van den gastrisenen 

 of bilieusen toestand door evacuerende mid- 

 delen, bij aldien derzelver aanwending niet door 

 dreigende toevallen, als krampen, bijzonder in 

 het tijdstip van de aeerbatie der koorts, krachte- 

 loos- 



