386 



Differt a V. acerifoHo, c»ji affine : raniis glabrlusculis aut parce 

 pilosis (nec pubescentibus v. birsutiusculis) , foliis basi plerumque ro- 

 tundatis v. truneatis (nec cordatis) subtus praeter venas principales 

 parce adpresse pilosas glaberrimis (nec pubescenti-velutinis) , petiolis 

 parce pilosis, stipulis inulto ■longioribus persistentibus. — Semen ovale, 

 utrinrjue bicanaliculatum, ut in V. Lantana. 



4. F. pauciflorum (Pylaie ex Torrey et Gray F/. bor. am. JI, 

 p. 17) ramis petiolisque subglabris, foliis (plerumque) trilobis acute 

 dentato-serratis subtus parce pilosis basi rotundatis cuneatisve basi 

 biglandulosis: lobis acuminatis, petiolis eglandulosis exstipulatis, cymis 

 ramulos laterales abbreviatos dipbyllos terrainantibus, baccis oblongis 

 compressis. 



V. acerifolium. Bongard de Veget. ins. Sitcha p. 144 (non L.). 

 Hab. in insula Sitcha! (Eschscholtz, Bongard). t). 



Rami stricti, ramulis aucti pro more generis decussatls , quorum 

 foliiferi, ut vulgo fieri solet , in ramuni prolongantur, floriferi vero 

 dipbylli post fructus maturitatera unacum foliorum fulcrantium pari 

 ad inferiorem usque nodum dilabuntur, internodio infimo apbyllo solura 

 superstite. Folia supra glabra, subtus pilis raris longis tenuibus prae- 

 sertira ad venas adspersa, margine densius ciliata, parum supra basin 

 glandulis diiabus stipitatis aut i'arius subsessilibus instructa. Cymae 

 pedunculatae. 



A V. acerifolio et orientali differt: cymis ramulos latei'ales di- 

 pbyllos terminantibus, foliis basi glanduliferis , serraturis crebrioribus 

 acutioribusque, petiolis exstipulatis et a priore insuper foliorura basi 

 non cordata eoque quod folia subtus pilis raris adspersa, nec velu- 

 tina sunt. 



Sect. III. Solenotinus. Dec. I. c. p. 428. 



Cyraae flores omnes fertiles , aequales. Corollae obconicae v. 

 cyllndraceo-tubulosae. Semen ovali-oblonguin. 



5. F. davuricum (Pall. Fl. ross. JI, p. 30, t. 5S, f. F. G) foliis 

 ellipticis basi rotundatis crenato-serratis (subtus praesertim) ramisque 

 pube stellata punctato-pilosis, cymis terminalibus pauciradiatis : radiis 

 1 — 4floris : floribus sessilibus, corollis tnbulosis subinfundibuliformibus 

 obtuse .5dentatis, baccis oblongis. 



V. davuricum. Dec. Prorfr. /F, p. 328. — Georgi Beschr. d. Rtiss. R. III, 4. 



p. 862. — TuRcz. Cat. Baikal. Nr. 559. — WiiLD. herb. Nr. 6031. 

 Lonicera mongoHca. Pall. It. III, p. 424, app. p. 72!, Nr. 76. — Ej. Fl. ross. 



I, p. 59, t. 38. — Lam. Encycl. meth. I, p. 729. 

 Lonicera davurica. Sievers in Pall. n. itord. Beitr. VII, p. 198. 

 Cornus davurica, Laxmainn ex Pall. 



Hab. in Davuria orientali ! (Turcz.) ad super. parlcm Argun fl, , praesertim in 

 m. Cliarabom! (Pall.). t». 



Synonymon Gmel. Fl. sib. IJI, p. 13.5, jNr. 8, t. 25, ab auctoribus 

 huc relatura, potius ad V. fragrans Bunge pertinere videtur. 



