POLYGAMIA SUPERFLUA. 325 



B. 1. c. inJicatum, ad numerum suum 64. allegat, 

 qui magis S. jiemovensi Jacq. vix Helvetiai in- 

 digeno adscribcndus videtur. Numerum hunc 

 64. autem Floram non respicere etiam ex verbis 

 Lach. in Epist. ad Hall. scriptis patet^ j? stir- 

 pem a se pro n. 64. habitam et supra RaTn- 

 stein lectam in horlo in n. 65. transiisse. " ) 



Caulis 3-4', erectus subtlexuosus angnlatus 

 sulcatus, inferne ScTpe rubescens , glabratus , 

 supcrne tenuissime pubescens , corymboso -ra- 

 niosus. Folia alterna , inferiora basi inccquali in 

 brevem petiolum desinentia , reliqua sessilia , 

 utrinque glabra (haud raro tenuissime pubes- 

 centia), reliculato-venosa , dorso pallidiora, sur- 

 sum sensim minora , dentato-serrata , dentibus 

 inaiqualibus rectis vel subrecurvis, margine sub- 

 tilissime ciliata ; suprema haud raro longius acu- 

 minata. Corjmbus terminalis multillorus. Pedun- 

 culi angulali striati glabri 2-3-fidi, pediceliis 

 glabris v. puberulis, apice parum incrassatis. 

 Bracteae angustissimai ciliata*. Anthodii oblongo- 

 cjlindrici phjlla glabra, vel in /3. pube parca bre- 

 vissima obducta; exteriora brevissima , interiora 

 oblonga a?(iualia carinata ^ margme apiceque 

 mcnjbranacea , basi et infra apicem ScTepe atro- 

 purpurascenlia. Flosculi radiales 4-5 (vix plures) 

 oblongi sulphurei 5-striati , apice obsolete 2-3- 

 dentati. Achenia cjlindrica sulcata glabra, papjm 

 duplo minora. /3. Habitu minore rigidiore , foiiis 

 plerumque flrmio^Mbus grosse dentato- serratis , 

 pedicellis calyceque subpubescentibus recedit. — 

 — Variat praiter foliorum formam , eorum den- 

 tibus plus minus acutis vel valde intequalibus vel 

 subaequalibus vel subnuUis^ flosculis radii lon- 

 gioribus vel brevioribus. — (S. sarracenicus 



