100 POLYANDRIA. 



men diversum, spectant, quod olim Michel- 

 feldae floruit , hodie autem ibi exulavit. — Th. 

 angustifoUum Jacq. verum nonnisi Laufen- 

 hurgi , oppido quidem Florae proximo, provenit. 

 — Th. Morisonii Gmel. ex fide Cl. Zeiher , 

 qui Gmelini plantam in herbario asservat, ad 

 formam angustifoliam Th. flavi ^tevunet. — Cel. 

 Reichenbach ic. 4640. ad hanc posterioremstirpem 

 referri nequit, quippe quod Gmelinus in Fl. 

 bad. suppl. p. 423. Thalictro suo foliola duplo 

 triplove angustiora tribuit, quam Th, fiavo ■, 

 dum e contrario Reichenbachii icon eadem foliola 

 lata depingit , laciniis latis, potiusque Th, ex- 

 altatum Gaud. sistens.) 



{Pag. 59.) 4) fiavum L. 

 Ic. Jacq. FI. a. t. 421. (pro Th. nigricante.) 

 a. Pro j, angustifolia " lege : angustifolium. 

 Loc. n. adde; In sylva inter Arlesheim et Muttenx. 



(^Pag. 60.) Adonis aestivalis L. 



Ic. Rchb. IV. f. 490 — 94 et XIII. f. 4619. 



/3. pallida I. (A. citrina Hoffm. ) 



Loc, n. /8. adde: Prope Blamingen inter s^etes CI. 



FlSCHER. 



Adjungatur postea; 



3) flammea Jacq. ;,• annua , carpidiis superiori 

 margine ante slylum erectum , apice adustum , 

 gibbo ... A. anomala Wallr. (var. paucipetala.) 

 A. aestivalis Gaud. (sec. descript. excl. ic. La- 

 l)rami ) Jacq. a. t. 355. Rchb. IV. f. 495 et 96. 

 et C. XIII. f. 4620. Labram fasc. 81. 



Facile distinguitur ab A. aestivali L. : Habitu 

 graciliorii foliorum laciniis angustioribus , ad 



{ 



