Hexandria. 61 



{Pag. 301.) Allium ampeloprasum L. 



Definitioni addas : „buIbo sphaerico intus utrim- 

 que sobolifero." 



(Planta haecce a Hallero in tractatu de Allio 

 N^. 5. descripta ab auctoribus multuin vexatur. 

 Bulbi (radicis Hall.) situs, quod nempe sit 

 lateralis , controversiae ilH inprimis ansam prae- 

 buisse videtur. Sed bene monendum_, Hal- 

 lerum in Hist. Stirp, N^, 1218. illam tractatus 

 sui opinionem dereliquisse, addens nimirum : ra- 

 dicem esse carnosam sphcericam. — Gel. Koch 

 in Fl. germ. \l. p. 524. et in Synopsi p. 718. 

 potiorem Allii ampeloprasi differentiam in caule 

 laterali quaerit, citans ic. Clus. Hist. I. p. 190, 

 (Scorodoprasurn I.), quce icon vero culmum evi- 

 denter e bulbo medio emergentem sistit, quod- 

 que etiam obtinet in Michelii nov. pl. gen. t. 

 14. f. 5. ( nec 95. uti habet Hallerus), quam 

 figuram allegat ipse Hallerus. Bulbus plantae, 

 quam ope bulbi vivi a Cl. E. Thomas nobiscum 

 communicati in proprio horto coluimus, sequenti 

 modo sese habuit. Fuit nempe bulbus ille 

 sphasricus tumidus, continens inter tunicarum 

 stramen intimum et caulis basin utroque latere 

 sobolem sive bulbillum conicum basi latum, la- 

 tere interno, quo cuhno apprime adjacet, de- 

 plano. (In specimine luxuriante culto intus in 

 bulbo 4 ejusmodi bulbillos vidi , caulis basi ad- 

 plicatos.) Extus ad bulbi basin bulbilli allii mi- 

 nores conici subtrigoni fibrillis adha^rent, qui in 

 A. Porro nonnisi rarissime adsunt. — Tunc 

 demum, quando bulbillus internus alter deficit^, 

 culmus lateralis apparet. — In A. Porro duo 

 illi bulbilli interni vel plane desunt, vel ubi ad- 

 sint, emarcidi reperiuntur, quo fit ut bulbus 



