DECANDRIA-DIGYNIA. 45? 



Suffrnilc. Legi in alpibus Apuanis Sagro,Ta7nlura,Brit- 

 ciana . Filius attulit ex eisdem alpibus Pisanino , et 

 Cavallo , unde obtinui quoque a.Prof. Petro Savio, 

 Habui ex montibus Ligurise occiduae Carneo, Caho, et 

 Galle a Prof. Sassio , ex alpinis Nicaeensibus a Proh 

 Balbisio, et ab Eq. Prof. Mouisio, ex rupestribus val- 

 lis Pisii a BerterOjCX Umbria in Apennino det Fur- 

 lo ab Eq. Prof. Narduccio, ex districtu Gamerinensi in 

 rupibus cli Pioraco a Prof. Octaviakio , ex Piceno 

 in monte Megnolo , et in monte Pizzo ai Balzi dcl 

 forte della Galeotta a Marzialetto, ex Praetutiis in 

 monte Cornu a Pietra Camela ab Orsino , in eodem 

 raonte , in monte Costone , in Maiella , et ex Nebro- 

 dibus Siciliaj ab Eq. GrssoNio, ex Sardinia ab Eq. Prof. 

 MoBisio . Floret ab Junio in Augustum . 



Radix, et caules perennantes ut in pracedentibus. Cau- 

 lis annotinus erectus, vel adscendens , spithamalis-se- 

 squipedalis . Folia rosularum angusta , obveise lanceo- 

 lato-linearia , seu lineari-spathulata , spathula longa , 

 obtusa , integerrima , crassa , virentia , subtu» pallidio- 

 ra , basi ciliata , et subcanaliculata , instructa prope 

 marginem poris scutatis, scuto albissimo, majora etiam 

 tres pollices longa , vix duas lineas lata , minora vix 

 pollicaria; subinde videntur obtuse subcrenata ob mar- 

 ginem crispulum.. Folia caulium annotinorum nume- 

 rosa , multo breviora , lineari-lingulata , subcrenulata , 

 inferiora obtusa , superiora acutiuscula , vel acuta . 

 Racemus terminalis , compositus , multiflorus, elonga- 

 tus , ante anthesim nutans, plerumque secundiHorus . 

 Racemi partiales multiflori . Bracteae exiguse , lineares. 

 Flores grandiusculi. Calycis campanulati laciniae oblon- 

 gae , obtusae , margine membranaceae , erosula; . CorolU 

 calyce duplo , et triplo longior . Petala oblongo-obova- 

 ta , obtusa , triplinervia , alba , inferne punctis sangui- 

 nsis pulchre picta , raro impunctata . Reliqua generis . 

 Tota planta glaberrima . Petala siccando fiunt lute- 

 scentia, et eorum nervi colorati , quod non contingit 

 in planta viva . 



Saxifraga Ungulata Pollin. Ver. 3. p. 20. non est planta 

 agri Veronensisj sed Cl.Pollinius hoc nomine indicavit 

 ipsissimam plantam nostram ex alpibus Apuanis ; et 

 ex alpinis Nicajensibus . Itnmerito igitur Sternbergius 

 in Sup. sec. p. 5a. traxit synonymon Pollinianum ad 

 Saxifragam liesleri suam , quae omnino est Saxifraaa 

 Aizoon Jacq. in statu luxuriante . 



