684 DECANDRIA-TRIGYNIA . 



ex insula della Maddalena ad Gorsicam a Soleirolio. 

 Varietatem /? accepi ex maritimis di Sciacca, et Agri- 

 genti ab Eq. Gussokio . Floret a Martio fere per to- 

 tam aestatem secundum loca . 

 Radix gracilis , fusiformis , aut fusiformi-ramosa , subin- 

 de collo incrassata,lateraliter nuda, vel fibrillosa. Cau- 

 les cjespitosi , prostrati , vel decumbentes , rosulati , te- 

 retes , crassiuscule nodosi , nodis modo crebris , modo 

 remotis, alterne ramosi , et saepe ramosissimi , a duo- 

 bus-tribus pollicibus ad spithamam longi , subinde in 

 nodis imis radicantes . Folia carnosula , linearia , vel 

 filiformia , dorso convexula , supra plana , apice ari- 

 stulata , vel mutica , longitudine varia , a lineis dua- 

 bus ad septem-octo. Saepe in axillis eorum stat ramu- 

 lus abortivus , fasciculato-foliatus . Stipulae ovato-lan- 

 ceolatae , acuminatae , albo-membranaceae, amplexicau- 

 les , demum apice laciniosae . Panicula terminalis , a 

 pedunculis alaribus trichotoma, in luxuriantibus plan- 

 tis longa , multiflora . Folia floralia sub divisionibus 

 paniculae caulinis similia , sed breviora , pariter stipu- 

 lata . Pedunculi tenues, alares calyce multo longio- 

 res,in fructu retroflexi j reliqui breviores. Flores par- 

 vi , et subinde exigui . Calycis foliola lanceolata , aut 

 ovato-lanceolata , obtusiuscula , enervia , margine albo- 

 -membranacea. Corolla calyce paulo brevior, aut aequa- 

 lis , nunc pallide,nunc intensius rosea . Petala ovata , 

 concava . Stamlna numero varia, a quinque ad decem. 

 Capsula ovoidea , calyci subaequalis, dehiscens valvis 

 tribus, obtusis . Semina numerosa, exigua, reniformia, 

 seu potius semilunata , crusculo altero acuto , altero 

 obtuso j lateribus compressa , et obscurissime granula- 

 ta , dorso incrassata , margine utroque dorsali angula- 

 ri , et evidenter , licet minute , granulata , matura fu- 

 sca . Planta superior pubescens , viscida , pilis apice 

 glanduliferis , interdum hic quoque glabra , aut fere 

 glabra . 

 Varietas /9 est planta pusilla, e decumbenti adscendens, 

 nunc tota glabra , nunc superne adspersa pilis raris , 

 apice glanduliferis . Pedunculi alares fructiferi subin- 

 de erecti , sed non semper . Folia floralia saspe defi- 

 ciunt , remanentibus tantum stipulis , quae bracteas 

 albo-membranaceas referunt . Flores exigui . Stamina 

 duo-decem. Obtinui hunc eundem lusum etiam ex oria 

 Euphratis sub n. 199. ab illustri Societate Medico-bo- 

 tanica Londinensi . 



