^68 DECANDRIA-PENTAGYNIA . 



Flores terminales , gemini , terni , et etiam solitarii , 

 breviter pedunculati , pedunculo alari vix calycem su~ 

 perante, reliquis brevioribus . Herba nunc tota , nunc 

 superne tantum hirta,ubi etiam viscosa, alias inferne 

 glabra , tbliis ciliatis . 



Varietas item pnmila est . Folia lanceolata , laxiuscu- 

 ]a . Flos terminalis , subsolitarius , suffultus pedunculo 

 nudo , pollicem , et ultra longo . Herba pilosula . 



Varietas s pumila , dense foliosa . Folia inferiora obova- 

 ta , obtusa , ciliata , glabra , vel pilosa , hirta , supe- 

 Tiora ovato-oblonga , obtusiuscula , aut vix acuta , pi- 

 losa , vel hirta . Flores terrninales , solitarii , aut ge- 

 mini , brevissime peduuculati , pedunculis calyce bre- 

 vioribus . 



Varietas ^ inter pumilas grandior . Caulis sesquipollica- 

 ris-palraaris . Folia ovata , aut ovato-oblonga , aut ob- 

 longo-lanceolata, plus minus acuta,vel inferiora obtu- 

 sa , nunc grandia , nunc parva . Flores subinde ma- 

 gnitudine speciosi , solitarii , aut geraini , longiuscule 

 pedunculati , pedunculis calyce etiam duplo , et triplo 

 longioribus. Petala bifida,sed vidi etiam leviter emar- 

 ginata . Herba saturate virens , plerumque hirta , et 

 viscosa , rarius glabrata , aut tantum pilosa . Individua 

 foliis minoribus conjungunt hanc cum typo speciei ; 

 sicuti ipse typus floribus paucis conjungitur cum hac 

 varietate . Possideo lusum ejus lectum a Montalon in 

 Valsugana a Paterno, cujus flos monstrosus ex folio- 

 lis calycinis latis , subrotundis, multiplicatis , aeque ac 

 petalis multiplicatis ; forte opus insectorum est . 



Habeo exemplaria speciei ex Port-Bowen lecta in ex- 

 peditione navis Hecla duce Parryo , ex Norwegia a 

 Prof. ScHOuwio , ex Highlands Scotise ab Hookero , e 

 Pyrenffiis a De Candolleo, aliisque , Monachio in Ba- 

 varia a Zuccarijmio , varietatis ^ ex Gogmagog hills 

 in Camhridgeshire a Ballio , ex viciniis Parisiorum 

 omnino sistentia plantam Vaillantii tab. 3o. fig. 4- ^. 

 a Guebhardio, qui obtinuit ex herbario Bergereti, ex 

 Helvetia a Romero, et Schleiohero, ex Camiolia in- 

 teriore a Tommasjnio , et varietatis ^ ex Helvetia 

 a ScHLEiCHERo . Qu» omnia , seque ac reliqua nostra 

 evidenter deraonstrant, stirpem esse unam, et eamdem, 

 at mire ludentem . Rem hanc confirmant ipsae figurae 

 sub eodem noraine datse , quarum altera vix alteri si- 

 milis est . Quas varietates superius statui , eae non ita 

 accipiendae , ut firmissimae , et immutabiles sint , sed 



