m PAPILIONACEAE. vicia. 



p. Gernrdl; V. Cracca II. Gerardi Gaiid. belv. 4. p. 506. Pili 

 eanlis et foliorum patentes, hinc planfa villnsa; foliola ovali-ob- 

 longa. (Pedunculi in meo speciraine^ in valleOiIich prope Tergestum a 

 Cl. Biasoie(t. lecto, folia pauluni superant , quales quoque in diag- 

 Bosi Viciae Gerardi in DG. prod. 2. p. 357. describuntur. Cl. Poi- 

 ret. ab hac distin|*;uit Viciam , a b. Gerardo t. 19. delincatam^ eam- 

 que sub nomine V. Galloprovincialis proponit: DC. prod. 2. p. 356. 

 n. 13. — Varietati nostrae Viciae Craccae j5- maxime affiuis est V. 

 polyphylla Desfontainii , in herbario illustr. viri asservata , obser- 

 vante cl. Gayo in litteris ad amicum Alex. Braun. , differt vero pe- 

 dunculis folio multo longioribus et lobis stipularura praelongis, in- 

 feriore fere longitudine superioris. 



12. V. TENUiFOLiA (Pioth. tcnt. fl. germ. 1. p. 309.) racemis mul- 

 tif!oris confertis folio longioribus, foliis subdecerojugis , foliolis lan- 

 ceolatis nervoso -venosis subtus patulo - pilosis, stipulis semihastatis 

 integerrimis, lamina vexilli ungue suo duplo longiore , calycis 

 dentibus superioribus e lata basi subito subulatis brevissimis, legu- 

 minibus lineari-oblongis. 2|. In pralis et pascuis sylvaticis, (stel- 

 lenweise durch das ganze Gebiet.) Jun. - Aug. St. h. 31. (Vexillum 

 in hac icone aut niale depictum est, aut tota icon ad Viciae Craccae 

 roodificationes angustifolias referenda est.) V. tenuifolia unice differt 

 a V. Cracca, vexillo elongato ungue suo duplo longiori ; omnes re- 

 liqui characteres, ab auctoribus propositi , variabiles suat, sed. et 

 baec DOta mihi non satis constans esse videtur. 



13. V. VILLOSA (Roth, tent. fl. germ. 2. 2. p. 182.) racemis mul- 

 tifloris confertis longitudine folii longioribusque, pedicellis calycis 

 tubo dimidio brevioribus, foliis suboctojugis, foliolis lanceolatis ner~ 

 voso-venosis patenter pubescentibus villosisque, stipulis semihasta- 

 tis intefferrimis, lamina vexilli ungue suo duplo breviori ^ legurai- 

 nibus elliptico-subrhombeis, hilo ambitu seminis octuplo breviore. 

 (^. Inter segetes, (von Holstein durch d. ganze nordl. Deutschl. 

 nach Preussen u. Schlesien, sodann bei Wurzburg u. in Oestreich.) 

 Mai.-Jul. St. h. 31. V. polyphylla Waldst. Kit. pl. r. b. t. 254., 

 nonDesfont. Flores saturatius dilutiusve violacei, alis albidis vel 

 saltem pallidioribus. Variat : 



8. glabrescens f caule subglabro, foliolis glabriusculis vel mi- 

 BU8 pillosis, pilis magis adpressis: V. polyphylla Koch in d. bot. 

 etg. 13. 1. p. 114) >50" Desfont. Haec praecipue in Franconia et Ba- 

 varia. H. 1. cst: V. teuuifolia Tenor. ex specimine ab auctore, et 

 V. Cracca Bertolon. in herbario Alex. Braunii. — V. Pseudocracca 

 Bertolon. amoen. ital. p 90, in ditione fl. nostrae nondum observata, 

 a varietate nostra ^ differt: pinnulis paucioribus 3-4 jugisj stipulis 

 dimidio brevioribus et respectu longitudinis duplo latioribus j floribus 

 maioribus, saepe 3-4 ia racemo, prirao erectis , dein horizontaliter 

 patentibus, vel deflexis , laxis, lilacinis cura alis ochroleucis^ legu- 

 minibus liaeari-oblongis, dimidio angustioribus, hilo seminis paulo 

 breviore. 



14. V. Onobrychioides (L. sp. 1036.) racemis 6-12 fioris folio 

 longioribus , fioribui remotis horizontaliter patentibus , pedicellis 

 calycis tubo triplo brevioribus, foliis 6-8 jugis, foUoIis lanceolatis 

 lia«aribusque nervoiis subtus pubescentibas, stipulis semihastatis 



