S4 VIOLARIEAE. viola. 



pallido cacnileis, odoralis, petalis, infinio oxcepto, vix emarginatis et 

 lateralibus fere imberbibus, a V. hirta differt. 



6. V. ODOF.ATA (L. sp. 1324.) acrmlts, stolonifera , fol. lato- 

 cordatis pubescentibus , primig^enis reniformi - cordatis , sepalis ob- 

 tusis , petaln inlimo emarginato, supcrioribus 4 rotundato- obtusis 

 paulo angustioribus, pedunculis fructiferis prostratis apice rectis. 2/L. 

 Ad nemorum maro^incs, sepes, fruticeta, rivulos. Mart. Apr, D. fl. 2. 

 258. St. b. 11. Flor. saturate violacei, fundo albo, petalo impari li- 

 neis 5 saturatioribus. Variat fl. plenis^ albido-lilacinis et albis ; haec 

 ultima: V. alba Bess. gal. 1. 171. V. odorata ^. L. sp. 2. 1324. _ 



V. suavisMB., inGerm._, quantumscio^ nondum lecta, secundum in- 

 ventorera differt, florib. paliidioribus , in caeruleum vero^entibus, pe- 

 talis 4 superioribus oblongo- obovatis , ad unam tertiam partem al- 

 bis, intermedio notabiliter latiore, profundius emarginato, a basi ad 

 medium fere albo, lineis disci saturis. Has notas in planta culta 

 ipse observavi, in foliis vero nullum discrimen detegere potueram 5 

 Cl. Lang pro varietate V. odoratae habet, bot. ztg. 10. 1. beil. 1. 93. 



§. 3. Stigma in rostellnm deflpxum attenuatum. Pedunciili fructiferi imnui- 

 tati; capsula nutans. Planta aestivalis vernali plerumque dlssiniili.s ; haec simplex, 

 flori'bus corollatis, et foliis loiif^e petiolatis, stipulis maioribus, illa ramosa, flori- 

 bus apetalis, foliis ad ramos breviter petiolatis,stipulis minutis. 



7. V. ARF.NARiA (DC fl. fr. 4. 806. 1805.) caullhus procumben- 

 tibus adscendcntibus pube brevissima subcanescentibus plabrisve, 

 fol. cordatis ohtusis crenulatiS;, inferioribus reniformi - cordatis, sti- 

 pulis ovato-oblonn^is fimhriato- serratis petiolo pluvies brevioribus, 

 sepalis oblongo- lanceolatis acutis , capsula ovata acutiuscula. 2^. Iii 

 campis arenosis , et sylvis acerosis siccis^ etiam montanis, (beson- 

 ders baufig auf der Rbeinflacbfij iibrigens d. ganz D. , aber nicht 

 aller Orten ; in d. untern VVallis.) Mai. Jun. D. fl. 2. 260. V. Al- 

 lionii Pio dissert. p. 20. t 1. f. 2. (1813) Reicbenb. ic. f. 142-146. 

 V. glauca MB. t. c. 3. 165. V. rupestris Schra. boh. n. 249. V. hirta 

 var. aprica Spreng. uov. pr. 43. V. livida Kit. Reichenb. ic. f. 147 

 -149, haec ultima major, fol.subtus sordide purpur ascentibus. V. Kro- 

 ckeri R. et S. 5. 367. Flor. caerulei. Variat calcare longiore, sub- 

 arcuato: V. rupestris Reiclienb. ic. f. l4l. Violam aienariam et duas 

 sequentes species^ ut tales proposui, quum a plurimis botanicis 

 agnoscantur. 



8. V. siLVESTRis (Lam. fl. fr. 2. p.680.) caulibus procumbenti- 

 hus adscendentibusffue glabris vel subpubescentibus_, fol. distincte 

 CQrdatis ovatis subreniformihusque breviter acuminatis ^ in- , 

 ferioribus obtusis, petiolis apteris, stipuUs caulinis intermediis lan- 

 ceolato - attenuatis timbriato - serratis petiolo pluries brevioribuSf 

 sepalis lanceolato- acuminatis_, capsula acuta. 2/.. In nemoribuS;, syl- 

 vis , duraetis^ et sepibus. Apr. Mai. Flores dilutius caerulei, magis 

 ininusve in violaceum vergentes. V. canina f. D. fl. 2. 263. V. ca- 

 nina B. sylvatica Fries nov. suec. ed. 2. p.272; nomen V. sylvaticae 

 omnino aptius, sed undique receptum rautare nolui. V. canina DC. 

 prodr. 1. p. 298 et plur. auct.^ Reichenb. ic. f. 200, 201; calcar 

 saepe violaceum. Variat : 



^. flnrib. majoribus dilutioribus^ calcare saepe decolore, albido. 

 V. Riviniana Reicbenb. ic. f. 202. 



