viOLA. VIOLARIEAE. S5 



9. V. cAivmA (L. sp. 1324 ex diagnosi op(ima) caulibus pro- 

 tuinbtntibus adsccudentibusf/ue {.^labiis vel stihpubescentibus, fol. 

 tf basi corduta obloufjo- ovalis acutiusculis (noii acuniinatis ,) in- 

 tVMioiibus obtusis, petiolis aptcris, stipuiis cauliuis intermediis ob- 

 lono^o-lanceolatis iiinbiiato-seiratis pttiolo pluvits brcvioribus , se- 

 palis ovato- lanceolatis attenuato - acutis, cupsula truncato- ob(:isa 

 opiculata, calcare appendicibus calycis subduplo longiore. 2^. In 

 ericetis , locis siccis , ad sylvarura oras. Mai. Juni. V, canina «. 

 ^. y. D. fl. 2. 262 u. 2t)3., V. pumila /3. ericetoiuin DC. prdr. 1. 

 299. Varietas inajor: V. canina lucoruui Reicbenb. ic. f. 154. 155.; 

 Varietas minor : Ueicbenb. I. c. ti|*-. 150- 153., V. ericetoruiu Scbrad., 

 V. canina y. montana Fiics nov. fl. succ. ed. 2. 273. — Flores sa- 

 luratius violacei, calcaie albo in luteoluni veri^ente. Fol. apiccm 

 vcrsus sensim angustiora, sed niarcrinibus parura extrorsum, non iu- 

 Irorsum arcuatis, binc uon acuminata — V. Ruppii Reichenb. ic. 

 f. 205. 20(i , ob calcar lougum V. cauinae modificatio videtur. 



10. V. sTAGNiiVA (Kitaibel ia Schult. oestr. fl. 1. 426.) caulibus 

 erectis glabris_, foL e cordata basi oblongo - lanceolatis , petiolo 

 superne subalato, stipulis caulinis intcrmediis lanceolatis acuminatis 

 fiiubriato - serratis petio/o dimidio brevioribus , sepalis acutis , cal- 

 care appendices calycis subaequante. 2/1. In fossis et paludibus ae- 

 state exsiccatis, ad rivulos et in pratis inundatis. Mai. Jun. D. fl.4. 

 265. Roth. en. 1. p. 762. V. lactea Reichenb. io. 1. f. 208. excl. fig. 

 c. d. e. f. V. montana Reicbenb. ic. 1. f. 207. V. persicifolia Hartm, 

 scaud. ed. 2. p.71. Fries nov. ed. 2. p.274. Scbweigo^. et Kort. fl. 

 Erlang. p. 58. Flores lactei^ et baec sola species est fl. lacteis di- 

 stincta. Ab Anglis vero cum V. lancifolia Tbore confuudebatur : 

 duo possideo specimina V. lacteae, a CI. Turnero ad b. Mertcnsium 

 missa, qiiae, sicut icon in Engl. bot. t. 445, ex mea sententia ad 

 V. lancifoliam pertinent, quae vero floribus dilute caeruleis gaudet. 

 Haec in GermanJa et Helvetia nondum reperta est; de specimine 

 fructifero enim, olim a Cl. Wallrotbio communicato, nunc dubius 

 haereo. Nomen V. stagninae, omnibus uunc satis notum , retinui, 

 nomina V. lacteae et persicacfoliae ^ toties confusa, penitus repouo, 

 ne uova oriatur confusio. 



11. V. Ruppii (All. ped. n. 1646. t. 26.) caulibus erectis gla- 

 bris , /(?/. cordato - ovalis antice subacuminato- angustatis, petiolo 

 superne alato, stipulis caulinis oblongo-lanceolatis foliaceis fimbriato- 

 dentatis, intermcdiis petiolo duplo brevioribus , superioribus eun- 

 deru aequantibus , sepalis acutis, calcare sepalorum appeudicibus 

 paulo longioie. 2/.. In nemorosis, ^bisber blofs im BicderitzcrBusche 

 hei Magdebur^i;, Kiitzing !) Mai. Jun. V. nempralis Klitz. linnaca 7. p. 43. 

 conf. quoque Kiiti. bot. ztg. 17. 1. 305. V, stricta Hornem. tl. d. 

 t. 812. Flores magni lilacino- caerulei. Foliis ad V. taninam, sti- 

 piilis foliateis vero ad V.stagninam magis accedit, plerumque tamen 

 iitri.sque robustior est. Differt ab illa petiolis foliorum antice di- 

 «tiucte uiatis, stipulis caulinis mediis et superioiibua magnis , fo- 

 liuceis , interinediis petiolum diinidium , supeiioribus integruni 

 acquantibus , calcarc brevi viiidi , nec albido - hiteolo , capsu- 

 liio margiuibua applanatis supcriicic aequuiibus, neu promiuulis. 



