EPiLOBiuM. ONAGRARIAE. 241 



*♦ CanHs terc» quidem , «ed linels elevatla quatitor, vel duabus oppogjtis 

 decurrentibus notatus. 



9. E. viRGATUni (Fries. novit. flor. suec. p. 115.) foUis lanceo- 

 latis a basi sen.sim angustatis re^note deiiticvlatis hasi ro- 

 tnndata subsessilibus rel hreviter petiolatis, inferioribus oppo- 

 siti8_, caule subpubescente lineis 2-4 elevati.s decurrentibus, stigma- 

 tibus in clavam coalitis vel subpatentibus. T^. Iil pratis sylvisque 

 humidis, ad fontes , rivulos German, boreal. , (im LancnburgiKcben, 

 Hornemann; Pommern , Rostkov. ; auf d. Unterbarz , Hampe; Scble- 

 sien, Wimmer.) Jul. Au^^. D. fl. 3. p. 18. E. obscurum Reichenb. fl. 

 g. exsicc. n. 358. — Flores dilute rosei. .^Stigma semper integrum, 

 nunc inordinate 2-4 fidum , nunquam vero cruciatum veJ regulariter 

 quadrifidum , folia satis nitida,'' Hartman, (auctor fl. scandinav.) in 

 literis. — Epilobio palustri inter affines maxime simile, differt : 

 caule lineis 4 vel 2 decurrentibus elevatis , quae non e pilis solis 

 formatae sunt, notato, foliis evidentius denticulatis et basi rotunda- 

 lis; (infima folia, ut omnium affinium , basin attenuatam habentj) 

 in E. palustri omnia folia, etiam siiperiora iii basin cuneatam abeunt 

 et raro denticiilis conspicuis insfructa reperiuntur. E. alpinum multo 

 minus est, et folia in modum E. palustris basi attenuata, apice ple- 

 rumque obtusa et multo obsoletius scirata babet. Varietas foljis 

 paulo evidentius petiolatis , quo modo orancs sppcies affines variant, 

 est: E. Schmidtianum Rostkov. in fl. scdinensi p. 172, ex speci- 

 niine ab ipso auctore. G. 



10. E. TETRAGONUM (L. sp. 494.) f>l:ig lcmceolatis a basi ad 

 apicem sensira angustati.s denticulato - serratis , intermediis hasi 

 foUacea decurrenti- adnatis , inferioribus subpetiolatis_, caulc ra- 

 mosissimo subjj;labro, lineis 2-4 elevatis dccurreiHibus , stigmatibus 

 in clavam coalitis. 2/.. In locis paliido.«is , ad rivulos , fossas 

 et fontes. Jun. Jul. D. fl. 3. p. 19. Reicbenb. ic< t. 198. Cbamaene- 

 rion obscurum Scbreb. spic. fl. lips. p. i47. (foliis decuirentibus sa- 

 tis clare definitum, nam praeter £. birsuturo nulla alia huius gene- 

 ris species folia decurrentia habet.) C. ramosissimum Moench. meth. 

 p. 678. In caule plerumque lineae utrinque duae decurrunt, quae 

 rarius in unam confluunt ; h. I. E. obscurum Reicbenb. ic. 2. t. 199, 

 (nec fl. g. pxsicc.) Ab omnibus huius scetionis speciebus baec foliis 

 caulinis intermcdiis, substautia sua foliacea adnato- decurrentibus, fai- 

 cile distinguitur. 



11. E. RosEUM (Schreber. spic. fl. lips. 147.) folHs longius pe- 

 tiolatis ohlonqis utrinque acutis dense inaequaUter denticidcttO- 

 serratis, niaigine venisque puberulis , inferioribus opposifis, caule 

 ramosissimo nniltiHoro, lineis 2 - 4 clevatis decurrentibus , supernc 

 pubescente, stigmatibus in clavam coalitis vel denique patentibus. 

 2/.. In fo.^^sia ad rivulos et loca paludosa. Jul. Aug. D. 11.3. p. 20. 

 E. roseum purpirreura Frics. nov. cd. 2. p. 114. E.^purpureum Fries* 

 halland. p. 55. E. nudum Schum. .saell. 1. p. 122. Reichenb. ic. 2. 

 t. 190. Flores rosei. 



12. E. TRTGONUM (Scbrauk. baior. flor. 1. p. 644.) /o///* oppositis 

 ternis f/jtaternisve sessilihus suhampleccicauUhus oblongo- ovati.«; 

 acuminatis inaequalitei dcnliculato- sciiiitis olabris venis marginequc 

 puberulis , superioribus alternis , caule subsimplici superne lineisque 



IG 



