334 STELLATAE. galium. 



brig subrogosis. 2^. In locis saxosis sterilibiis, (siidl. Schweiz, siidl. 

 TjTol , Unterostreich.) Mai.-Jul. G. lucidum All. 1. c. , ex speci- 

 mine a. b. Balbisio in collectione Merten.siana et ex descriptione Al- 

 lionii cum pl. optime congruente. D. fi. 1. p. 781. G. ri<;idum Vill. delph. 2. 

 p. 319. Variat, ut antecedens, caule glabro et inferne Iiirto : G. ci- 

 nereum Schleicli. ! non AII.; porro foliis anefustissimis^ siccatis con- 

 volutis et setiformibus: G. corrudaefolium Vill. delph. 2. p. 320. G. 

 tenuifoliuni AII. ped. 1. p. 6. ; et si caulis diffusus est : G. tenuifo- 

 lium Wulf. io Rom. arch. 3. 320 — G. chiereum AII. ped.2. p. 6. 

 jjCleL^ans species rare glauco obducta , quo deterso lucide viret, noa 

 tamen obscuro, atque intenso virore." Mihi ignotum est^ quod hu- 

 cusque sub hoc nomine vidi, ad G. hicidum pertinet. — B. Smitb. 

 in engl. flora 1. p. 202, 203, tres affines species proposuit: G. ci- 

 nereum_, erectum etaristatum; (nonLinn. syst. nat ) a me nondum vi- 

 sas. — G. ochroleucum Kit. proxime ad G. lucidum accedit, differt 

 vero foliis aeque angustis quidem et convolutis, sed duplo longiori- 

 bus^ et corymbulis erectis non divaricatis, saltem in planta florente, et 

 ramis a basi fere floribus onustis pedicellisque longioribus; a Galii 

 veri varietate ochroleuca, caule glaberrimo et corollarum laciniis 

 cuspide filiformi terminatis fere longitudine dimidiae laciniae. 



22. G. RUBRUM (L. sp. 156.) folils lineari - lanceolatis mucro- 

 natis uninerviis , caulinis senis, caulibus flaccidis procumbentibus 

 quadrangularibus glabris hirtisve, panicula diffusa divaricata , pedi- 

 cellis capillaribus rectis, covollae laciniis aristato- cuspidatis^ fru- 

 ctibus granulatis. 2^, In pratis siccis montanis, (im siidl. Tyrol, 

 bei Bozen; im Cant. Tessin, bei Lugano etc.) Jun. Jul. D. fl. 

 1. p. 784. Flores sanguinei, aetate flavescentes. Variat autem : 



^. obliquum, floribus albidis: G. obliquum Vill. delph. 2. 320. 

 sec. Treviran. Jahrb. d. Gewk. 2. p. 11. G. obliquum Wulf. Rorn. 

 arch. 3. 324.? G. mucronatum Lam. dict. 2. 581. sec. DC. prodr. 

 4. 594. 



23. G. SAXATILE (L. fl. suec. cd. 2. p. 463. n. 1294.) foliis sub- 

 senis mucronatis uninerviis , inferioribus obovatis, superioribus ob- 

 verse lanceolatis, caulibus quadrangularibus glabris prostratis , flo- 

 rigeris adscendentibus , floribus corymboso - paniculatis^ pedicellis 

 erecto - patentibus _, corollae laciniis acutis ^ fructibus dense granu- 

 lato - scabris. 2/.. In ericetis et pascuis montanis lapidosis sterilis- 

 simis subhumidis australioribus, atque in planitiebus turfosis borealibus^ 

 (v. Westphalen durch d. g. nordl. Deutschland; a. d. Harze , Erz- 

 gebirge, in Schlesien u. Bohmen^ Thiiringen u. d. hohern Bergen 

 d. Rheingebietes von Oberelsass u. Obcrbaden bis n. d. Niederlan- 

 denj westl. Schweiz sehr selten.) Jul. Aug. G. saxatile Sm. brit. 

 175. Engl. bot. 815. G. hercynicum Weig. obs. p. 25. D. fl. 1. p. 792. 

 G. montanum Huds. angl. 67. 



24. G. SYLVESTRE (PoII. palat. 151.) foliis lineari - lanceolatis 

 antice latioribus acuminatis mucronatis uninerviis , caulinis sub- 

 octonis, inferioribus obovafo- lanceolatis , caulibus e basi adscen- 

 dente erectis vel procumbentibus quadrangnlaribus glabris hirtisve, 

 floribus corymboso- paniculatis, pedicellis erecfo - patentibus , corol- 

 lae laciniis acutis , fructibus obsolete granulatis. I^. In ericetis, 

 ad sylvarura oras j in alpes adscendens. Jun. Jul. D. fl. 1, 789. 



