450 COMPOSITAE. hieracium. 



remansit , hanc speciera veram esse H. colHnum Goclinati et DC. 

 fl, fr. 5. p. 440. , nomen tamen , tot poamuifafum , anfeponere nolui. 

 Syn. sunt: H. cymosum Willd. sp. 3. 1566., secundum specimen 

 a b. Willdcnowio cum amico Merteitsio coainiiinicatum et in Iiuius 

 collectione asservatum. H. dubium Linn. sp. 1125., testantibus spe- 

 ciminibus Erhartianis, Linnaei tempore Upsaliae lectis ; conf. Mey. 

 chlor. hanov. p. 416. H. ambig^uum Ehrh. herb, n. 108. H. cymo- 

 sum a. congloraeratum Mey. chl. han. I. c. — Proxime accedit haec 

 species H. aurantiaco, sed capitula multo minora sunt et multo copio- 

 riora , dense glomerata. Occurrit astolonum et stolonibus prostratis 

 sterilibus, adsceudentibusque florigeris praeditum. G. 



d. Scapus 2- polycephalus , ut hi §. antecedente , sed folia laete viridia, abs- 

 que onini glaucescentia, ceteium hirsuta. 



13. H. AURANTiAcuM (L. sp. 1126.) caule hijerne paucifolio 

 hirsuto^ pilis elongatis gracilibus , superne corymhoque atro- 

 glanduloso ' piloso pilisque simplicibus hirsuto, corymbo 2-10 ce- 

 phalo (in cultis 15-20 ccphalo) glomerato denique laxo, foliis gra- 

 mineo - viridibus oblongo - vel obovato- lanceolatis obovatisve birsu- 

 tis, pilis gracilibus, pube stellulata destitutis. 2/. vel 0. In alpium 

 pascuis^ (diirch d. ganze Alpenkette, sodann auf d. hohern Kuppen 

 d. Vogesen , des Feldbergs in Baden, der Mahrisch. , Bohmisch. u. 

 Schles. Gebirge.) Jun. Jul. Jacq. a. t. 4l0. St. h. 39. Flores in- 

 tense aurantiaci. Occurrit , ut antecedens, astolonmn, stolonibus 

 prostratis sterilibus et adscendentibus florigeris praeditum. Variat : 



j5. luteum , floribus luteis. Schleich. exs. H. aurantiacura (f. 

 flavum Gaud. helv. 5. p. 86. Proxime accedit ad H. sabinum, sed 

 floribus triplo maioribus corymboque laxo satis difFert. 



/3. bicolor , pumilum , dicephalum, capitulis minoribus, fiores 

 marginales aurantiaci , centrales pulchre citrini : Custor. ap. Gaud. 

 helv. 5. p. 87. ; hoc nondum vidi. 



CI. Monnier huc trahit H. fuscum Vill.^ ut varietatem , at sec. 

 Villarsium , (voy. p. 19. ,) colore florum H. aurantiaco omnino acce- 

 Aitj sed foliis glaucis , lanceolatis, acutis H. Auriculae magis affine 

 est) nondum vidi. 



14. H. sABiNUM (Sebast. et Maur. fl. rom. t. 6.) caule inferne 

 plurifolio pedunculis foliisque pube stellidata adspersis hirsutis- 

 que , setis elongaiis , corymbo polycephalo (20-30 cephalo) dense 

 congesto,, involucris hirsutissimis, foliis viridibus lanceolatis vel 

 obovato- lanceolatis, exferioribus obtusis, interioribus acutis. 2/.. In 

 pascuis alpium Helvet. et Germ. transalpinae, (im Walde von Lip- 

 piza bei Triest, nach Haynhold; Schleicher hat die Pflanze ver- 

 schickt, ohne Angabe des Standortes ; die Abart /5. auf d. Alpen d. 

 C. Waadt^ auf d. Naye u. Verraux iiber Vevay, nach Gaud.) Jun.- 

 Aug. H. cymosum Vill. delph. 3. p. 101. voy. p. 63. t. 4. f. 2. DC. 

 fl. ir. 5. p. 440. -- Variat: 



^. floribus rubellis: H. multiflorum Schleich. secundum spec. 

 missum. 



.jCauIis inferne 3-4 folius , folia laeta viridia, ut in H. auran- 

 tiaco, scd capitula congesta sunt, nec corymbus uuquam laxus tit. 



