R ANUNCULACE A E 3 7 



Ital. Appio riso. Erba sardoa. Erba sardonia. Ratiuncolo dipalude. Ranuncolo 

 palustre. Sardonia. Targioni Tozzetti Diz. bot. 



Vcm. m. Erba de ranas. 



Obs. Sardoniam herbam veterum ad Ranunculi genus spectare complures au- 

 ctores arbitrantur. Dioscorides (jiii primus de ea scripsisse videtur, haec habel 

 lih. 6. cap. i/|. : « Sardonia Ranunculi herbae generi assignatur quae ve- 

 « scentibus niciitem adinrit ct quadam nervorum distentione labia in rictum 

 « contrahit, ul risus speciem praebeant, a qua quidem affectione, de sar- 

 « donio risu adagium in vulgus infausto omine manavit. » Lib. autem 2. 

 cap. i63.: « Complura (ait) ranunculi gcncra, vis tamen omnibus una , 



« acris et vehemcnter exulcerans. Nam unum Coriandri foliis constat etc 



« Alterum Ianuginosius , longiori caule , pluribus folioium incisuris, plerum- 

 « que in Sardinia proveniens , quam acerrimum , quod sjlvestre Apium ap- 

 « pellant. » Dioscoridis commentator Gualtherus H. Rvff postquam in 

 notis ad Dioscorid. ( edit. Francofort. an. i543. ) Ranunculi genus al- 

 terum lanuginosius Dioscoridis 1. c. , Jpium rusticum cognominatum fuissc, 

 Herbarios /Jpium risus , Historicos sardoam aut sardoniam hcrbam a 

 Sardinia vocavisse animadvertit , p. 187. subdidit iconem quae Ranuncu- 

 lum sceleratum L. repraesentare videtur ad eainque Ranunculi secunduni 

 genus vel genus alterum scu Sardoniam Dioscoridis retulit. Apiastrum de 

 quo Plinius in ffist. nat. lib. 20. n.° 45., Ranunculi genus aUerum folio- 

 sius et Strumeam ejusd. ffist. nat. lib. a5. n." 109., herbam scctcratam 

 Apuleji cap. 8., herbam perniciosam Apio persimilcm quam r/ui comede- 

 rint ridentes emoriuntur Pausan. Phocic. sive lib. 10. cap. 17., ad hcrbam 

 sardoniam Dioscoridis Auctorcs pariter retulere ( Ruell. de natur. stirp. 

 lib. 2. p. 0G4. J. Bauh. ffist. 3. p. 858. ). Alii interea sardoniam herbam 

 cum Dioscohidis commentatore ad Ranunculum sceleratum ( Ranunculum 

 sardoum Bell. non Crantz ) relulere ( Fucns. Hist. cap. 5^]. p. i55. i63. 

 J. Bauh. Hist. 1. c), alii ad aliam Ranunculi spcciem ( Trag. 'Hist.lib. 1. 

 cap. 3o. Lob. Adaers. p. 299. Boccon. Mus. piant. rar. p. 162. ). Anguillara 

 stirpem Apio palustri similem sed tenuius incisis et pilosiusculis foliis pro 

 Ranunculo sardonico babuit ( Anguill. Scmpl. ed. i56i. parer. n.p. 178. ). 

 Hallerus probabile sibi vidcri scribit ( Hist. stirp. Hefvet. 2. p. ^5. ) Oenan- 

 tem crocatam , herbae sardoae nomen mercri : « Ea enim ( ait ) in vicina 

 « Corsica inter milites gallos stragem edidit, ut in epistola ad me data cl. 

 « Vacher retulit. » Sprengelius in Hist. rei herbariae 1. /;. i45. et 178. 

 sardoniam hcrbam Dioscoridis /. c. et Virgilii Ecl. 7. ad Ranunculum 

 Philonolidem Retz ( Ranunculum lursulum Ait. , Ranunculum sardoum 



