eminentes, hinc ad Marghinem flexi, illinc per Bosam inter Puleum 

 majorem, et Clielemalum , nec non inter Algherium, et Itterim mox- 

 quc per Plovacam, Nulvum, et Castrum sardum acl mare corsictfm 

 usque pertingunt. Ex minoribus adstantibus insulis nonnullae montes 

 offerunt, seil multo minus editos, ac sint Sardiniae plerique. 



Quae cum iia sint, palam fit, cur alpinae, aut alpinarum vicariae 

 species pauciores in Sardinia, quam in Corsica, insint, atque illis 

 aequiparandae , quarum minus excelsa in alpibus cst sedes. 



Elenchum specierum pro statione, nec non ratione, et copia, qua 

 inter se, et cum Meditcrranei maris insulis, vel adjacentibus regio- 

 nibus se habent ad totius operis calcem absolvam. Unde Sardiniam 

 europaeo litori intermediis insulis tainquam annulis fere conjunctam 

 vegetationis indole cum mediterranea europaea magis, quam cum 

 africana , consentire videas: ne ullum quidem gcnus illi plantarum, 

 quod Africae, nec aliarum Mediterranei maris rcgionum indigena sil : 

 generum ratione specierum proportionem paullo majorem, quam in 

 Continente , species tamen arborescentes atque species dicotyledoneas, 

 in Sardinia, perinde ac in Sicilia, ratione superhciei, ita se proferentes, 

 ut quo magis ad circulum aequinoctialem accedimus, eo auctiorem 

 earum numerum fieri in ipsismet Continenti propioribus maris nostri 

 insulis ostendant. 



Hactenus praefatis finem faciens , voti demum me compotem 

 prohtebor, ubi ex opere meo qualicumque consilium saltem se pro- 

 dat , quo adlaboravi, ne scientiae, Sardiniaeque inutile foret; nec 

 memoria dimittam, ubique Sardiniae ex animo singulos me exce- 

 pisse, praeclaraque illic benevolentiae accepta testimonia tempus 

 in omne toto pectore recolam. 



