L E G U M I N S A E 531 



ciliata, stipulis nimirum superioribus similis: praeterea bracteolae, 

 una alterave, lineari-setaceae, ex summo pedicello saepe orientes 

 calicisque basim stipantes. Calix nigro alboque pilosus, interdum 

 purpurascens , dentibus basi plus minusve anguste triangulis, mox 

 linearibus, aciitis aut obtusis, lineam circiter unam aut paullo ultra 

 longis, sed in eodem interdum calice longitudine variis , alii scilicet 

 aliis paullo breviores. Corolla calice subtriplo longior, ochroleuca: 

 carina, nonnumquam purpurascente , alis breviore, obtusa, emargi- 

 nata, apice atro-purpurea j alis pariter obtusis, extus leviter con- 

 vexis; vexillo emarginato, dorso interdum, etsi raro, purpurascente. 

 Staminum filamenta albida: antherae flavae. Pistillum apice incur- 

 vum, staminum longitudine. Legumen tereti-oblongum , rectum 

 erectumque, complete biloculare, paullo plus quam lineam aut fere 

 duas crassum, quinque-sex longum, pilosum aut villosiusculum , 

 demum glabratum, calicis tubum sesqui- duplove superans, acu- 

 mine recto, erecto aut leviter inclinato. Semina in quoque loculo 

 quatuor-sex, reniformia, laevia, demum rufa, omnino autem ma- 

 tura non vidi. 

 In editioribus pascuis montis Genargentu, 1800 metr. circilcr supra maris 



superficicm. 

 Fl. junio. h 



Obs. Astragalus sivinicus ab Astragalo massilicnsi Lmck. diflert slipulis glabris 

 aut leviter ciliatis petiolisque numquam dense pubescentibus aut tomentosis, 

 multo citius et omnino glabratis, corolla insuper, praeter carinam apice atro- 

 purpuream, ocbrolcuca , quae Astragalo massiliensi alba esse ab auctoribus 

 traditur. Validiores characteres post plura narbonensia massilicnsiaquc Astra- 

 gali massiliensis specimina cum sardois ct sirinicis Astragali sirinici speci- 

 minibus collata, non deprehcndi. Calicis dentes ita frequenter parcs in utraquc 

 stirpe se habent, ut nullum cx iis constans specificumque erui possit discri- 

 men. Variat idenlidem Astragalus massiliensis pedunculis folio valdc brevio- 

 ribus, ejusque carina subinde rubescens in narboncnsibus siccalis speciminibus 

 se mihi oblulit. Dubium supcrest num Astragalus sirinicus ad massiliensis 

 varietatem spectet. 



