102 DIANDRIA-MONOGYNIA. 



B.oma a Prof. Maurio , ex agro Tarvisino a Mogliano 

 a MayerOjCX agro Tergestino a Biasoletto, ex Gor- 

 sica a Bastia a Bubakio. Floret a Februario in Majum. 

 Radix ramosa , tenuis . Caules teretes , csespitosi , pro- 

 strati, basi ramosi, palmares, pedales, et ultra, pube- 

 scentes. Folia in macrioribus speciminibus sunt omnia 

 subcordato-deltoidea , in luxuriantibus inferiora sunt 

 subcordato-deltoidea, reliqua sunt ovata, aut oblonga; 

 cseterum cuncta sunt longiuscule petiolata , plus mi- 

 nusve grosse dentata , obtusa , aut acutiuscula , gla- 

 bra , vel pilosa , laete virentia , superiora passim al- 

 tema . Pedunculi solitarii , axillares, puberuli, ut plu- 

 rimum folio longiores , sed et sequales , aut breviores , 

 floriferi erecti , fructiferi magis quam in praecedente 

 recurvati , imo ssepe revoluti . Galyx quadripartitus , 

 parum insequalis , laciniis ovatis , acutis , exquisite 

 nervoso-venosis , extus , et margine breviter, tenuiter- 

 que pilosulis , intus glabris , subinde uno alterove 

 dente notatis. Gorolla calyci subaequalis, tota concolor , 

 cserulea , striata , fauce alba . Gapsula turgida, biloba, 

 lobis globosis , obtusis , undique pubescens pilis bre- 

 vibus , apice glanduliferis , duplo latior , quam longa. 

 Stilus persistens , emarginaturam capsulae paululum 

 excedens . Semina 6-i3. in quovis loculo , in reliquis 

 similia seminibus prsecedentis speciei . 



Quae prima apud nos floret , macrior est, et optime exhi- 

 betur icone Veronicce poUtcB Beich. 1. c. ; at vere pro- 

 gresso , et temperie cseli aucta , eadem stirps magis 

 luxuriat, et appropinquat hinc Veronicani agrestemh., 

 inde Veronicam opacam Fries. Novit. p. 3. Beich. Gent. 

 3. p. 67. n. 278. tab. 278. fig. 44^ • De notis, quibus distin- 

 guitur a prima, jam dixi 3 de ilHs , quibus differt a se- 

 cunda, nobis liquet ex eo quod Veronica opaca habet 

 lacinias calycinas spathulatas , obtusas , et utraque 

 facie pilosas , capsulae loculos dispermios , seminaque 

 hemisphaerica . Hsc nondum in ItaHa reperta est . 



Berrerus in Engl. bot. Supp. i. p. 26o3. figuram Gurtisii , 

 quam supra attuHmus ad Veronicam didymam Ten. , 

 potius refert ad Veronicam agrestem L. ; verum hso 

 icon a me conlata cum figuris utriusque speciei mihi 

 visa est evidenter pertinen; ad Veronicam didymam 

 Ten., saltem illa, quae habetur in editione Florifi Loii- 

 dinensis a Gravesio data . 



3i. Veronica Buxhaumii: foHis petiolatls , ovato-olilun- 

 gis , serratis 3 pedunculis foho duplo longioribus ; 



