90 



rudimentum. Feni. perigonium 4 phyllum: foliolis erectis, 

 cruciatim oppositis; exterioribus minoribus, interdum abor- 

 tivis; interioribus persistentibus, interdum baccatis. Ova- 

 rium liberum uniloculare. Stigma sessile subcapitatum vil- 

 losum penicillatum vel elongato-filiforme. Caryopsis oblon- 

 ga conipressiuscula, laevis vel tuberculata, nuda vel peri- 

 gonio baccato inclusa. Semen erectum. Testa cum epicar- 

 pio connata. Embryo in axi albuminis carnosi antitropus. 

 Cotyledones avatae. Radicula cylindrica supera. Ledeb. I. 

 c. p. 636. 



101 i. Urtica dioica. Lïnn. 



Foliis oppositis cordato-oblongis lanceolatisve acumina- 

 tis grosse serratis cauleque setosis (aut inermibus); floribus 

 dioicis glonierato - spicatis : spicis axiilaribus paniculatis 

 petiolo longioribus pendulis. Ledeb. I. c. p. 637. 



a. latifolia Ledeb. fl. Alt. IV. p. 240. soliis cordato vel 

 ovato - oblongis, cauleque setosis. 



Urtica dioica Linn. sp. 1596. — Spreng. syst. veg. 111. — Koch 

 syn. fl. Germ. éd. 2. IL p. 732. Reich. icon. I. c. 6Ô4. 



Urtica dioica foliis oblongo - cordatis Gmel. fl. Sib. III. p 30. 

 /3. angustifolia inermis foliis oblongo-lanceolatis , basi 

 subcordatis acuminatis cauleque asperiusculis, setis uren- 

 tibus destitutis. 



Urtica angustifolia Fisch. in litt. — ejusd. e Hornem. hort. 

 Hafn. suppl. p. 167? 



Varietatem peculiarem ab Urtica dioica angustifolia altaica, 

 nisi speciem propriam sistit, nam distinguitur non solum fo • 

 liis adhuc angustioribus longioribusque, sed etiam defectu 

 setarum urentium. 



In hortis oleraceis et in ruderatis prope Ircutiam et hinc inde 

 provenit; /3. in pratis sylvaticis humidiusculis, praesertim 

 regionis transbaicalensis multo copiosius crescit. Floret 

 aestate % . 



