•2-21 



thesin llexis vel imo lorsis, calcare et labio majore 

 tune sursum spectantibus ; corollce in diversis spe- 

 eiebas colore diversissi.no. Jlph. DC. I c. p. 20. 



Seetio. Pionophyllum. 



Corolla cœrulea, violacé a, albida aut variegata sub 5 

 fida, labiis bene distinclis, tnbo oblongo vel infun- 

 dibiliformi. Galcar reliqua corolla brevins Alph. 

 DC. I. c. p. 27. 



758. PlNGUICULÀ ALPINA L. 



Foliis ellipticis superne pilosiusculis ; scapis caly- 

 cibusque glabriusculîs ; labiis eprolke vakle inaequa- 

 libus ; tubo lato brevissimo ; lobis obtusis ; calcare 

 conico divergente corolla quadruplo breviore ; fance 

 villosa. Jlph. DC. L c. p. 31. 



P. alpina Linn. sp. p. 25. — Spreng. syst. veg. I. p. 48. — 

 Koch syn. fl. Germ. éd. sec. If. p. 664. — Reichenb. 

 icon. but. 1. t. LXXXI. f. 166. 



P. brachyloba. Ledeb. Reicheub. I. c. f. 167. 



P. flavescens Floerke Reichenb, l. c. t. 168. 



P. pallida Tarez, cat. pi. Baie. Dah. n. 914. 



Specimina numerosa florae nostrœ plerumque unicaulia , rarius 

 bicauli i sunt Calycis labii superioris divisiones plerumque 

 profundiores, quam icon citata ( f . 166.) Reichenbachii ex- 

 bibet. Color corolla3 semper pallide seu sordide rubens cum 

 maculis aliquis luteis in labio snperiore, in calcare intensior, 

 in luteum vergens. Capsula semper rostrata, in speciminibus 

 Helveticis a celeb. Jlph. DC. examinatis obtusa. An e hoc 



