— 16 — 



benevole communicavit cl. Hampe postquam tabula iam «culpta erat. Singula specimina sieut viva 

 planta, testantur vel in foliolorum substantia et splendore, vel in inflorescentia summam affinitatem, 

 quae iis interest cum Th. lucido , dum iisdem uotis facile recedunt a Th. angt, sti/olio , ex alio typo 

 exorlo. Maxime Th. medium differre, praeter cl. Kochium nemo negabit. 



463f>. e. T halictruin Bauhini Crtz. foliolis conformibus lineari-lanceolatis mar- 



gine revolutis, subtus pubescentibus, carpidiis subseptenis oblongis regularibus. Citata 

 couf. in Tabula! — 

 Per omnem fere Germaniam crescere videtur, versns meridiem usque. Huc certe pertinent specimina m 

 Y\. germ. exsicc. no. 1387. pro Th. angustifolio a cl. Bonjean edita e Monte cenisio. 



4637. Thalictrum angustifolium Jacq. — Fl. germ. p. 729. 



Carpidia subseptena oblonga irregularia recurva. 



Varietates insignes tres : 



a. angustissimum Crantz, foliolis omnibus linearibus. Pars paniculae fructiferae, fructus, carpidium. 



/g. heterophy/lum Gaud. 771. Bauhinianum a. seseloides Wallr. foliolis subtus pubescentibus, infsrioruin 



lanceolato-linearibus nervosis, superioribus approximatis lineari-filiformibus convolutis. 

 y. vari/o/ium Tab. XLII. Th. heterophyllum Lej. cui praeter statum praecedentis heteropbyllam accedunt 



folia accessoria , foliolis latis ellipticis bi-tnfidis. 

 Ad latus repraesentatur pars paniculae fructiferae, fructus et carpidium cum transsegmento. 



4638. Thalictruin . nigricans Jacq. — Fl. germ. p. 730. 



Planta vulgaris pratensis, a quibusdam , nnper etiam a Kochio cum Tk. Jtavo confusum. A Th. angush- 

 /olio cuius formam latisectam habere possis, carpidiis regularibus, a Th. flavo carpidiis oblongis, foliis 

 exstipellatis , radice repente et multis aliis notis recedit. 



Addidi radicem, partem folii infimi, partem paniculae fructigerae , fructum et carpidium transsectum. 



463!). Thalictruin flavum L. codex 4049. — Fl. germ. p. 730. adde: carpidiis sub- 

 globosis, petiolis inferioribus stipellatis. 



Iam cl. DeCandolle qui plantam ipsius Linnaei descripsit, recte dixit „radice fibrosa 1 ' et saepe se auricu, 

 las membranaceas (Th. vaginati Desf.) m ipso suo Th. flavo observasse refert. Kochius contra 

 radicem repentem postulat et Th. nigricans Jacquini, quod eius auctor a Th.flavo, sibi bene noto, 

 bene distinxit, pro Th. flavo Linnaei! pronuntiat. Ipsa figura in Fl. danica docet Th. flavum Lin- 

 naei hanc esse plantam nostram, cuius illa figura formam foliolis quidem latioribus, a cl. Fnes 

 distinctam, sed fructus eosdem offert. Nostra cl. Kochio, Th. mgricans huc et Fl.ian. in Deutschl. 

 Fl. p. 140. simul citante , omniuo incognita videtur. 



Addidi tuliola varia ex inferioribus foliis , particulam paniculae fructiferae, germina, fructum maturum, car- 

 pidium integrum et transsectum. 



4640. Thalictruni Morisoni Gmel. — Fl. germ. p. 730. 



Egregie cl. Gmelin in figura Morisouii sect. 9. tab. 20. f. 3. in serie media, speciem a Th.flavo diversam 

 agnovit, de qua 1. c. fusius locutus sum. Synonymon cl. Lejeunii uuper rectius cognovi, cont. qo 

 46%7. tab. XLII. Sed auctoris clarissimi Th. rufinerve nostrum est etMorisonii figura bene reprae- 

 sentatum. 



Addidi tructum et carpidium tram?sectum, ad dextram etiam ramum ante anthesin, quum iuflorescentia 

 huius speciei, qualem praebet Morisonii figura, singularis sit. 



4641. Thalictrum glaucuni Desf. — Fl. germ. p. 730. 



Subjungitur fii;ura partis folii inferioris et fructus. 



