4503. Vinla silvestris (Dodon.) Lam. — Fl. germ. p. 707. 



A V. cuuinae siDgulis formis eiusque affinibus distinguitur calcare compresso, colorato! Species constantis- 

 sima, a singulis qui eam veram habuerunt et rite observarunt recognita, cum V. Rivirdana hic ibi 

 in consortio cresceus, sed rarissime hybridas formas st'c dictos transitus procreans. Foliat enuia. 

 Aualysis eorollae, capsula. 



4504. Viola mirabilis L. — FL germ. p. 707. 



4505. Viola Ruppii All. — Fl. germ. p. 707. 



Specimen elatius e manu el. Kiitzing, eius I'. nemorosa est. Videretur omnis V. Ruppii quasi forma 

 grandistipulata V. caninae, nisi eapsulam habeat subturbinatam acutam. 



4506. Viola lancifolia Thore. — Fl. germ. p. 707. 



b. lacteo-silvestris. c. canino-silvestris. 



Planta singularis , cum I'. lactea non confundenda , in siccis crescens, tenuitate petiolorum pedunculorumque 



insignis , petala magis oblonga. Plantae hybridae videntur illae infra propositae , Lipsiae lectae in 



affiniuni consortio, a. cl. Rossmaessler. 



4507. Viola lactea Sbtith. — Fl. germ. p. 707. 



Specimina macriora et stipulis exiguis prneditae adscenduut, pinguiora erecta, grandistipulata. Fructifera 

 singularem habitum offerunt, ramosiora sunt atque tenuia, folia superiora breve petiolata, angusta, 

 pedunculi florum apetalorum tenuissimi, fere capillares. Talem plantam appellavit V. stagninam cl. 

 Kitaibel, eiusque a se lectae plantae ramum exhibet nostra figura. Descriptionem eius conf. in 

 Schultes Oest. Flora 1. c. 



4507. b. Viola prateusis 31. K. 



Haec Violae Euppii omnino propinqua, magis accedit ad V. persicifolium notissimam Schkuhrii, pro 

 cuius forma vernali vel potius humili, habet omui itire cl. W. Meyer, cf. Chloris Hanoverana. 

 Locis macrioribns lutosis haec oritur, in pinguioribus uliginosis autem sequens elatior atque robustior. 



4508. Viola persicifolia Schk. — Fl. germ. p. 708. 



Etiam haee in statu fructifero habitum strictum non conservat sed ramosissima et saepe procumbens evadit. 



4509. Viola alpina Jaco. — Fl. germ. p. 708. 

 4510« Viola calcarata L. — Fl. germ. p. 708. 



/S. V. Zoi/sii Wulf. 



4511. Viola numinulariaefolia All. — FI. germ. p. 709. 



Distinguitur a nostra: V. Comollia Bertol. dimensione omnium partium maiore, foliis subcordatis, saepe 

 ellipticis subrepandis crassiusculis. Media dicitur inter V. nummularifoliam atque cenisiam. 



4512. Vi°la cenisia All. — Fl. germ. p. 709. 



Ad latus datur specimen pubescens: V. Valderia DeC. non All. 



4513. Viola Valderia All. — Fl. germ. p. 709. 



Haec est planta Allionii tab. XXIV. f. 3. eique convenit diagnosis V. heterophi/llae Bertol. sed huic a 

 se dictae speciei auctor allegat V. declinatam W. Kit. et V. gracilem Sm. de quibus vix tamen recte 

 diceretur: „nectario subulato petalis sublongiore," quum apud earum auctores legeretur: „calcare 

 petala dimidia aequante" aut „calcare corolla dimidia breviore." 



Var. /jreiicalcarata, incremento hebetata forma e monte Ceni6io, a cl. Bonjean collecta. 



4'514. Viola cornuta L. — Fl. germ. p. 709. 



4515. Viola declinata W. K. — Fl. germ. p. 709. sub V. gracili Sm. quam ex icone 

 Fl. graecae differre puto , liaec magis cum 7. heterophylla Bertol. convenit quam V. de- 

 clinata, quae V. tricolori omnino appropinquatur. — Alterius speciminis folia breviora, 

 minus acuta. 



451 <i. Viola chrysantlia Schrad. — Fl. germ. p. 709. 



Eadem est V. hybrida Lej. comp. Fl. Belg. quam ortam commemorat e V. lutea et tricolore. 



4517. Viola tricolor L. — Fl. germ. p. 709. 



Varietates humillimae, floribus minimis unicoloribus et proceriores corolla bi- et tricolore. 



A. genitalia. B. stamen. C. stylus cum stigmate. D. semen et idem dissectum, singulae figvrae e 

 varietate parviflora. E. genitalia F. stamen. G. pistillum e forma grandiflora. 



