LUSITANI/E. 1 5 



absorbealiir , seminibus deinde deferatur , ipsaque fecundet. In no- 

 stris tamenOrchideis interdum evenire fat^or, ut stan.ina veheinenti 

 el,i(erio convulsa loiige a celluiis vix duin apertis exsiliaiit, aiit con- 

 tra, ut ex istis non exnant, et ibi diu incliisa siiit ustpie acleo donec 

 marcescant; at in priiiio casu serninum fecundatio nulla est , ac ideo 

 stigma diutissime post exsiiltas longib aalberas inucosum persistit ; in 

 secundo auieiii fecundatio seminum ita imperfecta est , ut vix ulla 

 Hiaturescant , tunc posteaquam antherariim granuia cum suis cellulis 

 siccescunt, stigma madorein suiiin diu adliuc servat , siciit exnuper- 

 rimo observatis agnovi. In no&tris Orchideis seminum fecundatiora 

 nobis visa sunt iila, quse ab staminibus ex suis cellulis eruptis , cur- 

 vatis, antherisque suis stigmati madido applicatis velquae aquamplu- 

 rimis ipsi stigmati ejaculatis granulis per antheras, sicut f|uampluri- 

 bus regularibus mos est , fecuiidata fuere , ct huic nec alteri tini na- 

 tiiram ejusmodi staminibus elaterium eorumque cellulis aperturam 

 dedisse videtur. 

 Ex his equidem colligitur antlieras florum in Orchideis nostris structu- 

 ra frtii j)eciiliari anoinala , atqne ab omnibiis aliis quibuscunqne 

 aliarum Tribiiiim vegetabiliuin antheris diversa; sed ex hujusmodi 

 structura unicam in ipsarum lloribus antheram bilocularem sessiletn 

 dari non demonstratnr , cum pollen nulli dissepimento , nullibique 

 locorum duorum inembranis adhaereat: dantur ibi re verii duo polli- 

 nis receptacula, sed ista ad uiiain eandein antheram non attineiit ; 

 nam ejusdem nec dissepimentiim nec loculorum membranas consti- 

 tuunt, sed duo lilainenta tantnmmodo sunt, ab istis penittis libera, 

 et in plurimos raitiulos polliniferos in a[)ice subdivi.sa; cum vero an- 

 therae a lilamentis, cum daiitnr, apice polliniferis suppntentur, an- 

 theras igilur potius duas anomalas, qnam unicain , Orchideis nostris 

 tribuere, istasqtie potitis diandras, quain monandras, dicere cum 

 Linnaeo, quidquid aliis placeat , prosequemur. 



Obs. 4.° In hac et nonnullis ajiis hujtis sequentisque generis specie- 

 bus bulbi saepe duo approximati , subglobosi aut ovales , brevissimo 

 filo sub caulis basi adhaerent et ab illo pendent. Ex his alter vetus 

 est , anno scilicet immediate anteacto prodtictus, aliiis vero novissi- 

 me evolulus; uterqtie inferne omnino arhizus, supemti longis radi- 

 culis filiformibus e basi caulis circnmnatis comatus. Transacto vere , 

 etvetus bulbus et canlis cuin radicuis oinnibus siccescunt, acpenitus, 

 superstite tantiim novo bnlbo, pereunt. Post aquas aequinoctiales, 

 Octobri aut iXovembri , novus iste bulbus ex apice suo , seu ex stio 

 hilo gemmaceo, intra filnin siccum , qiio canli olim adhajrebat, ra- 

 diculas primodum extrudere sensiin incipit , deinde in hyeme et vere 

 folia et caulein ; tunc insimul secundus alter novus bulbus ex cauli- 

 na basi evolvitur sat veteri similis, qui cum illo radicnlis basilaribus 

 caulis coronatus vegetat, ei ad posterum usque annum snpervivit, 

 et pari modo progerminat , ac sobolem novam profert. Utrum haec 

 radicalia solide carnosa corpora buibis polius, quam tuberibus annu- 

 meranda, usque adhuc indeterminatiim. Tam in bulbis, quam in tu- 

 beribus, perinultae gradationes a natura stabilitae, et earum metae 

 uondum a Butauicis generali assensu perfecte definitaj suiit; recea- 



