107 



c. ongustissimum K. I. c. 535: foliis radicalibus lineari-lanceolatis breviter petiolatis. P. Michelii All. 

 Ped. I. 115. t. 7. f. 3. 



Omnes hae varietales lot formas offerunt medias, ut re vera nescias, unde limites ab una 

 aJ alteram tibi assumas. Spica vulgo gracilior, quam in insequenlibus, praecipue in varie- 

 tatibus b. et c. 



In alpinis ac subalpinis ditionis. Vere exeunte. 7). Var. a. presertim in Germania. Varietates 

 reliquae magis in Pedemontio ac Sabaudia. 



Icon. nostr. Tab. 224. MDLXXXV.: 



a. betonicifolium: I. Planta. II. Folium radicale angustius. 1. Flos. +. 

 c. angustissimum: III. Planta addito flore (+). 



11. Fh. Spicatuiu L. Sp. 242: foliis serrato-crenatis, corollis ante expansionem apicibus rugosis. 



a. ochroleucum Dbll. Rh. fl. 462: foliis grossius serrato-crenatis, corolla albo ochroleuca. P. spicatum 



Auct. plur. Rapunculus spicatus Scop. Carn. I. 150. Schk. t. 39. Fl. Dan. 362. Folia infima 



frequentissime disco violaceo-fusco ornata. — Saepius Altenbergi Saxonum legi specimina, 



quorum corollae coeruleo suffusa. Haud procul ab eodem loco, Zinnwaldi, viget insequens 

 varietas. 



b. nigrum Dbll. 1. c. : foliis subtilius crenato-serratis, corolla atroviolacea. Ph. nigrum Schmidt. Boh. 



II. 189. — Character a folii serraturis desumtus mihi inconslans obtigit. 



Crescit in pratis ac sylvis. Vere exeunte. 21. In Dalmatia non indicalur. In flora Batava in- 

 dicatur: Nijmegen, Harderwijk, Arnhem cf. Prodr. fl. Bat. 143. b. nigrum D6II. e. g.: Saxonia: 

 grosser Garten Bchb. fll.l Zinnwald Bchb.I Reinholdshrayn Frick! Lichtenwalde Weicker! Wilden- 

 fels Wanckel! — Rarlsbad Ortmann! — Halle Groh! — Winningen am Bhein Bach! Neckarau bei 

 Heidelberg Rchb. fil.! — Transsylvania: Ciblesch alpium tractu sept. 5700. Th. Kotschy! 



Icon. nostr. Tab. 225. MDLXXXVI: 



a. ochroleucum Doll. : II. Planta. 



b. nigrum D6II. : I. Planta. 1. Stamen. +. 



13. Ph. Halleri Ml. Ped. I. 116: loliis grosse duplicalo serratis. — P. urticifolium Clairv. Man. 63. 

 (Nomen aptissimum I). P. ovatum Schm. n. Abh. Boh. Ges. p. 1. Planta vulgo exallata. Folia in- 

 fima valde cordata triangula, caulina superiora breve petiolala minus cordata, summa sessilia. 

 Folia involucranlia vulgo satis longa. Calycis laciniae triangulae laeves. Filamentorum bases di- 

 latatae cilialae. Corollae atroviolaceae, ante expansionem sublaeves. Specimen albiflorum ad ill. 

 Koch misit Dr. Facchim. 



Crescit in pascuis alpinis ac subalpinis Sabaudiae, Pedemontii, Helveliae, Tiroliae, Austriae. 

 Aestate ineunte t\.. 



§. 2. Intlorescentia elongata interrupto sparsiflora. 



13. Ph. limoniifolium Sibth.Sm. Cr. Prodr. I. 144: loliis radicalibus lanceolato-oblongis lanceolatisve, 

 repando-denticulalis integrisve undulatis, longe petiolalis, caulinis linearibus sessilibus, bracteis 

 squamaeformibus parvis. C. limoniifolia L. Sp. II. 289. C. virgata Labill. Ic. Syr. Dec. II. p. 11. 

 t. VI. P. stricta Sims bot. Mag. 2145. Ph. collinum Guss. Rar. 97. tab. 18. " Flores coerulei. 

 Planta mire ludens, nunc inflorescentia crassiuscula pollens fasciculis florum multifloris, nunc 

 macra pauciflora. — „Planta mire varians glabra vel pube scabra, caule simplici vel raro ramoso, 

 foliis radicalibus apice obtusis aut acuminatis, integris repandisve, aul dentatis, capsula basi vel 

 utrinque attenuata, stigmatibus primum crassiusculis oblusis, serius subulalis longioribus, quod 

 video et in planta sponlanea et in culta. Hisce lusibus in sat magna speciminum copia rite ob- 

 servatis, discrimina omnia ab aucloribus hucusque proposita inter Campanulam virgatam Labill., 

 Phyteumam colliuam Guss. et Ph. limoniifolinm Sibth. et Srn. penitus evanescunt. Corollam in- 

 super Campanulae virgatae esse quinqueparlilam laciniis fere ad basim fissis, nec tantuin quin- 

 quelobum Billardierus ipse loco citalo iuculenter testatur. — Capsulae maturae parietes sub apice 



14* 



