66 



A. g^aveolens L. Sp. 377. Pastinaca Anclhum Spreng. Schiilt. Syst. VI. 587. Anelhum 

 ininus Gouan III. [i. 20. Selinnm Aiielhuiri Kolli. tl. Geiin. I. 143. l'lanUi anniia radice semi- 

 fusiformi albldobrunnea. Caulis iisque quadripedalis, vulj,'0 bipedalis, albidoviridique strialus, 

 pruin.iliis, siiperiie ramosus. Foliorum laininae in vaginis ani[)lis, pruinalis, hyalino margine, tri- 

 piniMiipartila, parlilioiiibiis capillaceis superiie canaliculalis. Uiiibellae am[ilae radiis usipie Iriginta. 

 Involucra et involucella omnino desiderantur. Flores lulei. 



Crescit inler segetes regionum calidarum. Nobis frequentissime colilur in usuin cnlinariuin 

 praesertim ad Cucumis salivi fructiis condendns. Aeslate. G. III. De Visiani liabet: ,,in hortis 

 et satis circa Sebenico, Dernis, Trau." Equidem nuUa teneo specimina spontanea nisi: Schiinper 

 Abyss. 379! — Bords du Nil Bovel — Tunis Kralik! (Circa Aginnum, iibi colitur in nliloriis 

 rusticis Chaubard!). 



Tab. 127. MCMLXVIII. Caulis summilas apposila parte basilari. 1. Flos superne. +. 

 2. Slamen. ■\-. 3. Pelalum intus. +. 4. Fructus juiiior. -}-. 5. Fructus malurus. -|-. 6. Discus 

 epigynus cum stylis superne. -{-. 7. Umbeliula fruclirera. -|-. 8. Mericarpiiim exlus. -}-. 9. Me- 

 ricarpium inliis. -}-. 10. 11. Mericarpia transsecta. -f. 



XLVII. Heracleum L. 



Gen. pl. ed. 2. p. 98. 



Flores polygami*): Calycis limbiis niinutc quinqiiedentalus seu omnino oblileralus. Petala 

 flabellata bifida seu rhombea seu unguiculala, semper cum lacinula iiitlexa, externa in aliis specie- 

 bus radianlia. Diachenia valde depressa, margine plaiio depresso. Viltae clavatae abbrevialae, 

 raro (in H. auslriaco L.) adeo lectae (more Peucedani paluslris), ul non conspici pos.-^int. Cur- 

 pophoium bipartitum. 



Obs. Cl. Godron in Gren. Gndr. Fr. I. p. 697. Wendliae Iribnm describil: „bandeletles toules 

 obliterees." Ego in H. minimo Lain. nmnes reperio, licel hrevissimas illasqne, qiiae in com- 

 niissiira, oiiinino a pericarpio teclas. Timeo, ne plures auclores de vittis scripserint, i[ui cullro 

 abliorrueriiil. Qui cullri non est aniiciis, ilje Umbellileras fiigial. 



Genus valde difficile ob polyinorfihas quasdam species. Ovaria primiim l)is[iidula, dcmnm laevia. 

 Petala adeo |iolynioijilia , ut characteres ex illis vix possint saini. Tamen species in eo videnlur 

 constanles, ul radianles nuiii([iiain eradialae occurranl. 



Cl. Facthini in libro. ,,Zur Flora Tirols. I. Hefl. Dr. Facchini's Flora von Siidlir'il. 

 Mit einem Vorworle und Anmerkungen von Fr. B. von Ilaiismann pag. 32" haec habet: (Jl. Crantz 

 Heraclia auslriaca ad unicam speciem, unica excepiione, reduxil; bene quidem et ex observalione 

 nalurae quamvis nomine non salis aplo indilo, Heracleuin pioleilorme vocans (slirp. auslr. p. 155 

 — 8). Bolanicis xerographis facile est ex variis formis aliquas sejungere eHamquain species di- 

 stinctas proponere et describerc, cum quid nalura feral ipsis plane igiiolum sil, contenli paucis spe- 

 ciminibiis ob planl.ae molem male siccatis et imperfectis, ex qiiibus formaium nexus minime elucel. 

 Deproinunt notas ex foliorum forma et divisione, ex fructns forma el vitlis el utrorumque pube, ex 

 petalorum forma, et relaliva magniludine, et colore. Verum si naturam viventem polius, quain 

 sicca specimina, corrupta cadavera investigare voluerimus, reperimus distinclionis notas a scriplo- 

 ribus adhibilas omrii ex parle per gradus conlinuos omnino confluere. Folia magis vel minus 



*) Cum a ptimitiii! (lores polygamos allulerlm, afferam. Sed vix crediderim, ullum discrimen a tlo- 

 rihiis polygainis pelendum, cum prope ubiqiie occurrant el forte saepe ab ipso solo pendeat, num multi, 

 rium pauri, nnm niilli flores falui. 



