65 



Peucedanis. Fructiis praecedentis {j;eneris, sectionis Selinoidis. Carpopliorum uti in ilio genere 

 bi|iRrtilun) (Rarissinie monslrose inlegrum apice bifidum observatum : Tab. 126. fig. 7.). 



Genus me judice iuvalidissimum, cilissime delendum nisi 'quis meliores afferl characleres. 

 Viro rnerilissimo iii. Tommasini non dignum, cui genus probuin dicandum eril. 



T. verticillaris Berl. I. c Angelica verliciliaris L. Mant. 217. lin|ier,iloria verliciliaris 

 DC. Fl. Fr. IV. 287. Oslericum verticillare Ikhb. Exc. 455. Peucedanum verlicillare K. Umb. 95. 

 Jacq. h. \'ind. II. 130. Hominem alta pulcherrima Umbellifera. Caulis leres subliliter slriatus, 

 pruinaliis rufus. Foliorum vaginae amplae. Laininae Iripinnaliparlilae. Partiliones subsessiles seu 

 liedicellalae, triangulae, trilobae, ]iinnalilobae cuiii impari inaequaliler rectangule seu oblique serra- 

 tae. Involucrum nulluni. Involiicelli squamae nullae seii paucae. Petala alboviridula seu flavo- 

 viriduia. 



Crescit inler lapides torrentiiim in alpinis ac siibalpinis regionis piaeserlini traiisal|iiiiae ac 

 Hungariae. Aeslate. 4. Prope Dissentis Rhaetiae E. Thomas! — Botzen: im Eisackbett v. Haus- 

 mann! Fassa Facchini! — (Tomezliov bei Laibacli Fleisclimann!) — Sauerbriinn in Ungarn 

 Bilimek! 



Tab. 126.MCMLXVII. Caiilis summitas. Ap(iosila pars folii. 1. Discus epigynus et calycis 

 dentes. -J-. 2. Pelalum- +• 3. Mericarpium cxtiis. +. 4. Mericarpium inius. -|-. 5. Meri- 

 carpium Iransseclum. -|-. 6. Carpoj>horum noriuale. -f . 7. Carpophori apex abnormis. -\-. 



XLTI. Auetlmm (L.) Hoflm. 

 Umb. 117. 



Flores subpolygami. Calycis limbus objolelus. Petala bene involuta, lacinula non alte im- 

 plicila. Siyli prima anthesi papuliformes, demum elongali. Diachenia nlrinque depressa costis 

 lateralibus extrorsis dilatalis, coslis interiiis paulo promiiiulis. Valleculae villis solilariis. Carpopho- 

 rum bipartitum. 



Ex cl. Koch Syn. ed. p. XXIV. difl'ert ob „petala Iruncata, arcle involula", quae in Peu- 

 cedano dicla „pelala obcordala vel subrotiinda, in lucinulam coarctata, plana vel siibiiicurvala". 



Ex cl. De Candolle IV. 176 et 185 in Peucedano calycis niargo quinquedentalns. Petala 

 ubovala in laciuulam iiiflexam coarclala emarginala vel subinlegra. Mericarpia jugis subaequidis- 

 tantibus, 3. iiilerniediis filiforinibiis. In .4nelho ideni: calycis margo obsolelus. Pelala subroliinda 

 inlegra invohita, lacinula subquadrala retusa. .Mericaipia jugis aequidi>laiUibus, 3. inleriiiediis acute 

 carinatis. — 



CI. Ite Visiani prope idem cTffert. — Nec aliiid qiiid liabenl cl. Grenier fc Godron. 



Tandem ill. Deniham siinplici sua methodo candide liaec affert: (Handbook uf bril. fl. 1858. 

 p. 255): ,,Tlie Dillseed (Anethnni graveolens), oflen ciillivaled as a condinient, has the fruil of a 

 Peucedane willi Ihe fine leaves of a fennel. 



Discrimen a petalis desumplum, quid valeat, bene observandum px labula iiostra Peucedani 

 officifialis (Tab. 112. j. — Mericarjiia jugis filifoiniibiis, ...jugis argulis" iii Anellio nihil valenl, cum 

 in Peucedanis aeque argula occurrant (Cf. e.xempli gralia P. au.-triaciim K. l.ib. 122., P. Oslru- 

 thiuni K. I. 123., P. carvifoliuni Vill. I. 113). 



Dnm baec scribo uuum mericarfiium repeiio, qiiud in altero lalere comuiissurali iinani dimi- 

 dianique vitlam geril. 



Geniis vix servandum ciediderim. 

 Icon. flor (;eiiii. X.XI. 9 



