57 



Crescit in Rossia media. Specimina mea: Nargana 1839: Hohenacker! In pratis siccis 

 prope col. Karass prov. ciscaue. cl. Holienacker! Preligorsk Holienacker! „Russia media". „Russia 

 meridionalis"! 



Obs. Specimen: Unio iliiieraria 1839. Ad rupes prope Schusa. Jul. Oct. Hohenacker! 

 milii polius ad Peucedanum officinale pertinere visum. 



Tab. 116. MCMLVH. I. 1'lanla. 1. Mericarpium. +. 



4. ?P. Rochelianum Heaff. Oesl. bot. Zeits. p. 27: vix ac ne vix recedit a praece- 

 denti slalura valida, iloribus mninribus, involucro nullo. Peucedanum rulhenicum Roch. Ban. 

 p. 62. f. 49. Planta stricla valida. Vidi etiam typum in herb. ill. Arcbepiscopi Dr. Haynald 

 benigne communicatiim. 



Crescil in Bannatu. Aeslate. 2;. Tria specimina typica herbarii mei: „Auf feucblen Wiesen 

 bei Facset im Krassoer Com. Ang. la betuletis humidis ad Facset Jul. Aug. Banatus. In pratis 

 udis ad Facset Cottus Krasso et ad Karanscow legionis wallachico-banaticae. Jul. Aug." Ileufrel! 



Tab. 110. MCMLI. Specimen in partes tres seclum. 1. Umbellula florida. +. 2. Flos. +. 



3. Fructus immalunis longiludinaliter Iransseclus +. 3. (Ad dextram) Mericarpium transsecluni. -|-. 



4. Unibfllula fructifera. 5. Petalum. -|-. 6. Mericarpium antice. +. 7. Vertex fructus. -|-. 



5. P. coriaceum Rcbb. Exc. 866: valde affiiie P. rulhenico MB., a quo differre videlur 

 caule fracliflpxo, uinbellae radiis paiicioribus, fructibus crassioribiis. Paslinaca? Pelteri Vis. in 

 Rchb. Exc. p. 866. Peucedanum Peiteri. Vis. Cat. Sem. Patav. 1837. Berlol. Ilal. III. 347. 

 ?P. parisiense Kocb Syn. I. 303. 



De nomine nullum dubium. Patris nomen 1832 descriplione fultum ab omnibus negleclum. 

 Pater citavit quideni nomen Mss. Pastinacae Petteri Vis. Sed cum planta niillibi descripla fuent, 

 nomen specificum nullius juris est. Inde non intelligo, quoraodo a viris cl. Visiani, Bertoloni aliis- 

 que praepositum fueril Visianianuni nomen. Num vero omnis species a Peucedano ruthenico 

 bene differal, ego nescio. Cl. De Visiani quidem 1. c. 51. habet: „Simillimum P. parisiensi DG. 

 et P. ruthenico Bieb. Diflert illud foliis decompositis, nempe ter quaterve tripartitis, et umbellae 

 involucro polyphyllo et radiis 10 — 20; quae quidem nolae in genere isto variabiles suspicionem 

 inducerent de stirpium identitate, ni nostrum cultura perslaret. Alterum magis differt radiis um- 

 bellae glabris, pedicellis lenuioribus, floribus flavis, fructu oblongo. Planta noslra certissime eadem 

 est ac Tergeslina et Islriaca, quamquam hasce cl. Koch loco cilato contra cl. Berloloniuin specie 

 diflerre pulet." 



Ad haec addo, me radios umbellae in Peucedano coriaceo ,.l,iiere interno puberulos", quales 

 laudat cl. De Visiani saepe frustra quaesivisse. 



Cum cl. Koch puto, plantam croaticam el istriacam beiie differre. Color petalorum albus 

 fuisse videlur. Fructus non habeo. Habilus strictus omnino Peucedani parisiensis, nec fracliHcxus 

 Peucedani coriacei. Rem oculalissimo fautori Tommasinio enixe cominendo. 



Specimina mea, quae huc perlinent: Adelsberg Dolliner! Heidenschaft in Krain. 2. Jan. 

 1843. Papperitz! Im Innern von Istrien, zwischen Paos und Pisino. Noe! Im Wald Jasenovac 

 bei Gospic. Schlosser! 



Specimina dalmatica: Spalalro Welden! Spalalo, Koinsko. Pelter! Ragusa Clementi! Dalm- 

 fl. I. c. 51: in pratis circa Boccagnazzo prope Zara, circa Nona, in Petropopolje ad Dernis, Ver- 

 lik, Koinsko (legi etiam circa Tergeslum in pratis Maja; habui ex Isiria a Nue). „Flores albi"! 

 Ego plantam cultam vivam, semper pelalis ochroleucis decepi et specimina sicca mihi semper flavi- 

 petala visa sunt. 



Icon. Fl. Gerra. XXI. g 



