( :^3 ) 



III. Uiulè vcri pondoris nilioiirni in con.slaiili.'i diaraclo- 

 ris lalentcm ilicanius. 



Ità ut valorc jiroprio major, iiicctiislaiis aulcMii cliarac U r 

 ad distinctioncin vilis (iat «;t dcspicialiir. 



Et contra, vililas non obsistal, nbi conslantia adcrit. 



IV. Gcnus Cerastionnn natin-alisssinunn, ojns(in(; spocii.'s 

 (cujusquc sectionis) distinctu difficillinuo, noiniisi cliarac- 

 teribus niininiis allcra al) altéra discrcpanlcs. 



In omnibus spcciebus (de quibus bîc agitur) pili articu- 

 lati , brèves longivc , apice glandulosi vel eglandulosi , ideô- 

 que viscidi vel non viscidi, in eâdem specie ef etiàm in eo- 

 dem specimine pcrmixti. Pili glandulosi quandoquè omninô 

 aut infrà dicbotomiam tantùm désuni; numéro et magnitu- 

 dine variabiles admodùm observantur. Ergo ex bis charac- 

 teres non petantur (pili partium interiorum alii ordinis et 

 maximi sunt ponderis). 



V. De foliis ità dicendum. Radicalia et in surculis sterili- 

 bus enata plus minus spathulata vel in petiolum attenuata 

 sunt. Caulina sessilia, basi subconnata , subovalia , acntius- 

 cula aut obtusa , quandoquè basi attenuata, sed nimis va- 

 riabilia. 



VI. Petala sepalis subsequalia sunt, h. e. vix longiora vel 

 vix breviora , in unâ specie tantùm ( C. brachypelalo) sanè 

 breviora. « Sed » (ait acutissimus Smith, FI. Brit. p. 498) 

 a htec omnia variabilia sunt « , maxime in Caryophylleis ! 

 Etenim petala nonnunquàm perparva , aut pauciora, aut 

 nuUa inveniuntur , et ideô ex eorum absentià ( deficienlibus 

 notis aliis ) varietas etiàm vera utiquè non constitui potest. 

 Basées autem pubescentia marginalis multô majoris est 

 ponderis. 



VIL Staminum numerus in specie (nemine dubitante ) 

 unâ ac eàdem l-2-3-4-5-G-7-8-9-i0-us ludit (lilamentis 

 omnibus antberiferis , allernis quandoquè brevioribus , vel 



