76 P II Y T O G H A P H I A 



ffabitat freqnens ad rivorum margiues et in umbrosis humectis, ad Mufti 

 dam prope Conimbricam, circa Olisiponem, per \icos de Almada, Cin- 

 tra, Setubal, et alibi in IJeira, et Extremadura. 



Planta nimis GHnan. crocaia aflinis, sed cnm ipsa non confundcnda, 

 nam ultra alias dillercutias iu dcscriptione datas, differt etiam involu- 

 cri foljolis ad o, succis semper aqueis, nec croceis aut lacters tam iu 

 radicibus quam caule, qui nunquam rufus, uec folia omnia obtusa 

 subsequaliaque sunt. 



Usus. Planta pecori iuvisa et vix a capris duln tenera pascitur: semina 

 amara, leviter aromatica et acriuscula sunt; folia odore et sapore, sicnt 

 et liabitu, ad ilia Apii graveolentis silvestris accedunt: radix acris, ve- 

 rtenifera piscibus experientia piseatorum ad Mundam, qui ea contusa 

 ad illos veneficandos, stupefaciendos, sicquefacilius capiendos, utuntur. 



Obs. 1." Occurrunt etiam individua omnino mascula in solo sicco, seu 

 . parum humecto; dantur etiam noiinulla nmbellis aliis masculis, aliis 

 polygamis. Variat ad Mundam foliolis omnibus sublinearibus vel linea- 

 ri-lanceolatis, oblongis, angustis, habitu pauld minori, creteroquin om- 

 nino similis, quae proles degenerata, nec ut species distincta seu pro 

 (En. peucedanifolia maxima habenda videtnr, habitat enim simul cum 

 priori latifolia, et ex ipsius semiuibus cxoriri dicitur, ut nostrum Am- 

 mi tenuifolium ex Annmoslalifolii seminibus. 



Obs. 2." Variat etiam foliormn radicalium et aliorum ad ima caulis foliolis 

 ovatis obtusis, seu ovato-subrotundis , aliisque rotundato-cuneatis, 

 omnibus obtuse denticulatis, et parum fissis, supcrioribus autem us- 

 que ad apicem semper plus minusve cimeatis, uec ullis liuearibus aut 

 sublinearibus. 



