L U SI T A N IiE. 121 



Obs. 1.« Plantse bulbus acriusculus Ieviterque amarus est: illo, pro 

 Colcli. qutumnalis bulbo, Pharmaceutici Coni mbricenses iuterdiiiu 

 utuutur; sed ejus vircs infirmiores. 



Obs. 2." Interdum bulhuli alirjuot ad fblia sicca spathamque priscam pu- 

 trescentem occurrunt; at hi non ex caule, nec ex veteri bulbo, sed ex 

 seminibus tantum proveniunt, qute demum in capsulis grana bulbis- 

 perina iiunt, eorum scilicet albumine succoso reddito, et in granum 

 subrotundura bulbiformera excrescente, ut Crini asiatsi , Amaryllidis 

 belladoncE , quorumdam Pancratiorum, Alliorumque seminibus evenire 

 solet; quibus etiam associanda esse suspicor granula illa quatuor, quae 

 in nostii Lycopodii denticulati capsula quadrivalvi, involucro propagi- 

 num in corpore carpomorpho cpntentarum ab aliis dicta, proveniunt. 



Obs. 3.° Planta media inter Bulbocodiura et Colchicum; unde tam ad il- 

 lud quara ad istud ainandari posse videtur: si enim pro stabiliendis 

 Generibus pluris corollam quam pistillum facias , plantam nostrani 

 Bulbocodium colchicoicics, seu trigynum appellabis; si autem ex con- 

 trario pluris pistillum quam corollam habeas , tunc nobiscum potius 

 Colchicum bulbocodioidcs nominabis. An ideo Colchica et Bulbocodia 

 unicum genus naturale constituunt? Analogia trium chordarum pistil- 

 larium (rnonadelyhice coalitarum) et capsulae trilocularis Bulbocodii 

 verni, cum tribus chordis pistillaribus (liberis) et tribus capsulis uni- 

 locvdaribus Colchicorum, id suadere videtur. 



Obs. 4.° Fortasse quibusdam nostram strirpem Melanthiis associare pla- 

 cebit; sed babitus, rlorendi modus, longitudo partiura rloris, et alia in 

 descriptione notata huic asspciationi repuguaut. 



hu 



