EN ZELDZAAME VOGELEN. is 
het gewricht van de Hand, en heeft een heldere ruuwe Schors. De Bladen groeijen 
by troflen en hebben ongevaar de grootte van onze gemeene Laurierbladen, zynde 
aan hun end, dat het breedfte deel is, fterk ingefheeden. Deeze Bladen zyn gemeen- 
lyk zeer dik en ftyf‚ en krullen doorgaans zodanig om, als het de Afbeelding ver- 
toont. De Bloemen groeijen ook by troflen en zyn éénbladerig, gelykende veel naar 
die van onze gemeene Jafmyn, wit doch een weinig bleek roodagtig van Kleur. De 
Vrugt hangt aan een Steel, die de langte van een Duim heeft, zynde Eyvormig en 
van buiten groen, met rood en geel gefchaduwd. Ryp geworden is zy zo zagt als 
een murwe Peer, en bevat eene Papagtige zelfftandigheid, welke ook in Kleur en 
Smaak naby komt aan * Merg van de Caflia Fiflula. Negen Maanden agter elkander 
heb ik aan deezen Heefter beurtlings Bloemen en Vrugten gezien, welke in zeven 
of agt Maanden ryp wierden. Ik weet derhalve niet, waarom de Ingezetenen der Ba- 
hama - Eilanden „ alwaar deeze Heefter groeit, ‘er den naam van Zevenjaarigen Ap- 
pel aan geeven, | | 
SISSI SSS Ss sss sees. SSS 
BEA AT XI 
De kleine Valken-Uil (19). 
Deeze Vogel is rykelyk zo groot als een Sperwer, en heeft, ten aanzien van de 
langte zyner Wieken en Staart, veel van een Havik, doch de geftalte van Kop en 
Pooten geeft te kennen, dat hy veeleer tot het Geflagt der Kat-Uilen behoort. De 
Vrind, die my twee zulke Vogels opgezet heeft medebragt, verhaalde my, dat de- 
zelven op den helderen Middag naar hunnen Roof uitvloogen, % welk anders ftryde 
tegen de natuur der meefte Kart -Uilen. | | Za 
De Bek vertoont zig als die van een Havik , doch heeft op de zyden geen Hoes 
ken, en is glanzig roodagtig geel. Naar men my berigt heeft, zyn ook de Oogen 
van dergelyke Kleur. De plaats rondom de Oogen is wit, met eenig geel daar on- 
der gemengd, en tevens met kleine langwerpige Vlakken voorzien, doch aan den ui- 
terften rand, naar de Ooren toe, is deeze plaats zwart gezoomd, en'daar tegen aan 
‚komt weder iets wits te voorfchyn. De Bek is grootendeels bedekt met helderkleu- 
rige Borftelagtige Vederen, even als in de meefte foorten van Kat- Uilen. Van bo- 
ven is de Kop regt donker bruin, en tevens met regelmaatige ronde, witte Vlakjes, 
verfierd, Om den Hals in ’ ronde, en tot op midden van de Rug, isdeeze Vogel 
__donker bruin, waar by het {chynt, als of de Veders witte Punten hadden. De Wie- 
ken hebben eene bruine Kleur, doch de buitenfte Baarden der Slagpennen en Dekve- 
deren zyn fchoon wit gevlakt. De drie digeft aan * Lyf taande Slagpennen hebben 
geene Vlakken, maar witte Punten. De Veders, tuflthen de Rug en Wieken, zyn 
overdwars met breede, bruine en witte Streepen, verfierd. De Dekveders , aan de 
binnenkant der Wieken , zyn wit, en hebben bruine dwars-Streepen : de Slagpennen 
zyn aldaar donker Afchgraauw, en aan de beide Baarden wit gevlakt. De eerfte Slag- 
pen heeft, van binnen en van buiten, aan haaren buirenften Baard, geene Vlakken: 
ook ziet men aan dezelve naauwlyks de krommingen, welken de Punten der Veder- 
_tjes aan de buitenfte Baarden, anderszins, in de Kat- Uilen maaken. Dit zelfde heeft 
ook plaats in de boven, op de XV1Ide Plaat, afgebeelde groote Witte Uil. De Stuit 
is, gelykerwys de Dekveders van den Staart, donker bruin, waar onder zig eenige hel. 
derer bruine dwars-Streepen vermengen. De Staart is van boven donker bruin en 
van onderen Afchkleurig. Dezelve beftaat uit twaalf Vederen, van welken de mid- 
delfte by de twee Duim langer is dan de buitenfte. Dwars over den Staart heen loopen 
Zee 
€19) Ulala Accipitri affinis, Epw. dv. IL, T. 62, 
Da 
