so VERZAMELING van UITHEEMSCHE 
en hebben, gelyk in de Boomkruipertjes, zeer lange Klaauwen, welke hun ten ui- 
terften dienftig zyn, wanneer zy op de Boomen de Infekten opzoeken, die hun 
tot Aas verftrekken. Het Wyfje heeft niets geels noch zwarts. Zy zyn in Karo- 
lina zeer gemeen. 
De Abornboom met voode Bloemen (*). 
Deeze Boomen wallen zeer hoog , doch hebben zelden een zeer dikken Stam. Fer 
zig nog in February de Bladen vertoonen, openen zig derzelver kleine roode Bloe. 
men, en bloeijen dan drie Weeken lang; waar op de Vrugten volgen , die rood zyn, 
en benevens de Bloemen zes Weeken lang duuren: zo dat zy eer dan andere Boo- 
men de Boffchen in Karolina verfieren. Ons Klimaat, hier in Engeland, verdraagen 
zy zo wel als het hunne; gelyk dit in den Hof van den Heer BAcoN, te Hoxton, 
aan verfcheide zodanige Boomen, welke zeer groot zyn, gezien kan worden. 
EEE HE EEE HEE DEE OEE EEE 
POLL RAS TK 
De Groenfpecht met den Afcbgraamwen Kop (25). 
Deeze Vogel is byna zo groot als de Groenfpecht, dien wy in Engeland hebben; 
welke wat kleiner dan de Aakfter is. Hy heeft eene regte zeer fpit{e Snebbe, van 
even de zelfde geftalte als in de andere Spechten, en donker Afchgraauw gekleurd; 
doch het onderfte gedeelte heeft aan zyn Grondftuk , en rondom de hoeken van den 
Bek, iets helder Oranjekleurigs. De Neusgaten zyn met ftyve zwarte Borftelhaairen 
bezet, die over dezelven voorwaards gekeerd ftaan, doch het zwarte trekt Zig, we 
_derzyds, van den Bek naar de Oogen terug. Van het Grondftuk der onderfte Snebbe 
loopt, aan ieder zyde, een zwarte Streep terugwaards beneden naar de Keel toe, die 
witagtig is tuflchen deeze Streepen. De Kop, Hals, Borft, het Lyf en de Schen- 
kels, zyn blaauwagtig graauw of Afchkleurig. Aan den Kop en boven aan den Hals 
_js deeze Kleur zuiverer dan aan de onderfte Vlakte, alwaar dezelve van de Keel af, 
geheel voortgaande, vermengd is met eenig groen. Het bovenfte deel van de Rug 
is fchoon blaauwagtig groen , doch naar de Stuit toe wordt dezelve bykans volkomen 
geel. De Dekveders van de Wieken, en de naaft aan %t Lyf ftaande Slagpennen, 
zyn geclagtig groen, maar hebben de binnenfte Baarden overdwars wat donker ge= 
ftreept. De grootíte Slagpennen, en een gedeelte der op dezelven leggende Dek- 
vederen, zyn donker bruin met helder geele Vlakken, welke aan derzelver Rand et- 
telyke ryên uitmaaken. De Staartveders fchynen dubbelde Punten te hebben, dewyl 
haare Baarden, wederzyds, over de gebrokene en afgefleetene Schaft zig uitftrek- 
ken: zy zyn donker bruin en nog donkerer overdwars geftreept; aan den Rand groen- 
agtig, in °t midden langft, doch aan de zyden worden zy allengs korter. De Dek- 
vederen van den Staart zyn, zo wel boven als onder, vuil groen. De Pooten, Voe« 
ten en Klaauwen, zyn zwart, en de langfte Vinger is zo groot als de Poot zelve. De 
Vingers zyn, in ieder Voet, op even de zelfde manier, voorwaards en agterwaards, 
gericht, als gemeenlyk plaats heeft in de Spechten. 
De Ridder Tayror Warre verfchafte my deezen Vogel, die uit Noorwegen 
was gekomen, en zig daar in van onzen Groenfpecht (f) onderfcheidt, dat hy boven 
op den Kop niet zo íchoon Scharlakenrood is, maar van vooren, digt aan het Grond- 
ftuk 
(*) Acer Virginianum , Folio majore fabtus Argen- (25) Picus viridis Capite cinereo. Epw. 4v. IL. T. 65. 
teo, fupra viridi fplendente. Pruk. Almag. 7. T. 2. (f) Picus viridis Capite coccineo. Linn. Sy/Z. Nat, 
£, 2. Acer Foliis quinquelobis acuminatis, acuteferra- XIL Gen. 59. Sp. r2. Picus viridis Authorum. Zie 
tis, Petiolis teretibus. Mort. Upf, 94. JA A EN Hit ÈD Iv. Sti bladz.tago. rum. Zie 
Linn. Spec. Plant, IL p. 1496, | 
