EN ZELDZAAME VOGELEN. 65 
end donker; de geheele overige Oppervlakte des Lighaam is wit, zo wel als de Staart, 
wier Veders van gelyke langte en by de twee Duimen korter dan de Wieken zyn. 
De Pooten en Voeten, wier Vingers door middel van een Vlies te famen gevoegd 
zyn, hebben eene zwarte Kleur. | A | 
‚ Deeze Vogels onthouden zig menigvuldig op de meeften der Bahamaas-Eilanden. 
Hun gefchrey beftaat in een Soort van Lachen, weshalven zy ook van de Engelfchen 
de Lachende Meeuw genoemd worden. [Anderen geeven ‘er den naam van Spotter 
aan. KrerN noemtze de Roodbek met den zwarten Kop.| Of het Mannetje van 
het Wyfje onderfcheiden zy, ts my onbekend, 
SSS SIS SISI SISSI SIS SSISISISIS SISI SISIsISIs SI SIsis: 
PEA ASR LXXIX. 
_De witte Pelikaan (79). 
Deeze Vogel fcheen.my tweemaal zo groot te zyn als de grootte Zwaan. ZynSneb 
was, van de Punt af tot aan den hoek des Beks, twintig Engelfche Duimen, zynde dus 
by de zes Duimen langer, dan hem eenig befchryver der Natuurlyke Hiftorie bevonden 
heeft. De Akademiften van Parys hebben ’er eene gemeten, die maar veertien Dui- 
men lang was; waar door , zo ik denk, Pary{lthe Duimente verftaan zyn. Onze Lands- 
man WiLLOUGHBY, de Maat van een zodanigen Pelikaan, die uit Rusland gekomen 
was „afgemeten hebbende, maakt den Bek veertien Engelfche Duimen lang: weshalven 
ik reden meen te hebben, omte gelooven, dat myn Vogel, naar evenredigheid, 
in alle zyne deelen grooter geweeft moet zyn, dan die te vooren befchreeven wa- 
ren. ’t Gene WirLoucHsYy in zyne befchryving zegt, dat een Man zyn Hoofd in 
den onder aan zyn Bek hangenden Zak zou kunnen fteeken, kwam my wat onge- 
looflyk voor, tot dat ik zulks door den Oppafler van den hier afgebeelden Vogel zag 
doen, en ik ben verzekerd, dat die Zak nog wel een tweede Hoofd van een Mentch 
zou hebben kunnen inneemen , of dat ‘er in dezelve genoegzaam plaats was voor twee — 
Hoofden. | | | 3 
De bovenfte helft der Snebbe is regt en plat, en heeft in t midden, overlangs, 
eene verhevene Streep; aan ’t end eene aanmerkelyke Haak. De Huid, rondom 
de Oogen, is Vederloos, en zo wel als de geheele Snebbe bleek en Vleefchkleurig, 
uitgezonderd het End van de bovenfte helft, hetwelke geelagtig groen is, met eeni- 
ge donkere Loodkleurige Vlakken, De Neusgaten zyn niet zigtbaar; de Oogen 
donker Hazelnooten-Kleur. Het onderfte deel der Snebbe is uit twee buigzaame zyd- 
ftukken famengefteld; welken de Vogel zeer wryd openen of naar believen famen- 
trekken kan, en die zig aan ‘t end met elkander vereenigen. Deeze zydftukken zyn 
in de langte door een flappe Huid met elkander verbonden, welke van dikte is als 
dun Leer, en van eene geelagtige Kleur. De Vogel kan deeze Huid zeer digt te- 
gen zyne Snebbe opfchorten, en wederom zeer wyd van dezelve af laaten nederzak- 
ken. Deeze Huid {trekt tot onder de Keel, en gelykt meer naar den Wortel van 
eene Tong, dan ’t gene men de Tong kan noemen. Wanneer hy den Hals uit- 
ftrekt, vertoont zy zig naar evenredigheid langer, dan zy inde Af beelding voorge- 
fteld is, en menigmaal trekt hy de Huid zelfs nog meer in, dan alhier. In den eer- 
__ften op{lag fchynt het een witte Vogel te zyn, hebbende aan het agterfte van den Kop 
eenige (lappe Vederen, in de gedaante van een Kwaft. De geheele Kop, de Hals, 
de ondervlakte des Lighaams en de Dekveders aan de binnenzyde der Wieken, zyn 
| / | | wit ; 
(79) Onocrotalus five Pelecanus. Epw. 4v.1II. T. Otzar. Muf. T. r 3. f. 1. Briss. Ao. VL D. 519. Pele- 
92. Ray. Av. rer. Marsir. Danub, 6. T. 35. Wier, canus Onocrotalus. Linn. Syft, Nas. XII Gen, 72. Sp. r. 
Ornith. 246. T. 63. Arpr. Orn. ILL p. 42, T. 48. 490. Syft. Nat. X. Gen. 66, Sp. 1, Pelekaan, Nat. Hi 
Pelecanus, Berr, 4u, 30, Onocrotalus, Grsn. 4v, 630. _V. Stuk, bladz, 104. E Ë an, Mas, Zifs. L B. 
WW. Deel de 
