Su VERZAMELING vaN. UITHEEMSCHE 
agter aan den Kop af, en van een gefcheiden zynde door eene (malle witte Streep, 
welke zig, van het bovenfte des Grondftuks der Snebbe, agterwaards uitftrekt. Van 
onderen is ieder Vederbofch ook met eene witte Streep gezoomd , welke aan de 
Oogen begint, met de andere evenwydig voortloopt, en de Kuif van het onderfte 
deel des Kops, het welk purperkleurig is, afzondert. De Keel is wit; en daar 
van komen wederzyds twee witte Streepen af , waar van de eene opwaards loopt 
raar de Kruin, de andere rondgaat om den Hals. De Borft is vuil rood; en, gelyk 
Ermelyn, digt befprenkeld met witte Vlakken. Wat boven de Schouders is een 
breede witte Streek, overdwars, en daar onder, digt tegen dezelve aan, een breede 
zwarte Streek. De Rug en bovenfte deelen der Wieken zyn op veelerley en ver- 
anderlyke wyzen , bruin , blaauw en Purperkleurig. De kleine Veders , aan de 
Stuit „ zyn roodagtig Purperkleur, en tuflchen dezelven komen twee geelen te voor. 
fchyn. De Staart fpeelt in *t blaauw en paarfche. Het onderfte gedeelte of de Rand 
der Wieken wordt door de kleine zyd-Pluimen, van de Schouders af tot aan de helft 
_der Wiek , ingeflooten en bedekt, en deeze maaken eene wonderbaare verwifleling 
van zwarte en witte Streepen, die echter, naar de beweeging van den Vogel, en 
de verfchillende plaatzing welke hy aan zyne Vederen geeft, een ander aanzien 
-krygt.(*) ; het welk zyne Schoonheid kragtig vermeerdert. Aan de zyden is het 
Lyf, onder de Wieken, bruin, met dwars loopende, Golfswys geboogene Stree- 
pen, gelykerwys in veele andere Eenden. De Pooten en Voeten zyn roodagtig bruin, 
In Virginie en Karolina broeden deeze Eenden, en maaken haar Neft in de Gaten, — 
door de Spechten gehakt in hooge in % Water groeijende Boomen; inzonderheid in 
de Cypreflen. Nog jong zynde en niet vliegen kunnende , worden zy door de 
Ouden , op de Rug, uit de Neften in ’t Water gebragt, en, als “er gevaar ont=. 
{taat , dan houden zy zig met den Bek vaft aan de Rug der Ouden , die dus met hun 
dan weder van daar weg vliegen. Het Wyfje is t'eenemaal bruin. 
PL A A Te OV 
De Eend, het Wittertje genaamd (95). 
… Deeze Vogel fcheen my wat kleiner dan de gewoone Eend te zyn, en nader te 
komen aan de grootte der Talingen. De Sneb is, van den hoek des Beks tot aan de 
Punt , anderhalf Duim lang, en de Wiek, geflooten zynde, een weinig over de 
zeven Duimen. De Sneb heeft eene donker zwarte Kleur, en is van geftalte als 
in de Eenden, doch niet wel zo lang als in fommigen van dit Geflagt. De Kop is 
glanzig donker zwart, uitgenomen twee groote witte Vlakken , die agter de Oogen 
wederzyds beginnen, loopende agter in de Nek famen. De zwarte Veders, digt 
aan het Grondítuk van de Sneb in * ronde, hebben een fchoonen groenen weerfchyn, 
maar dië op de Kruin, en aan % begin van den Hals, zyn meer paarfchagtig. Wat 
laager is de Hals geheel wit, doch wordt van agteren , benevens de geheele Rug 
dof zwart. De Stuit en Dekvederen van de Staart, zyn vuil wit. De middelfte Ve- 
ders van de Staart heeft deeze Vogel aanmerkelyk langer dan de Zyd-Vederen, die 
zydewaards allengs korter worden. Zy waren allen van eene donkerbruine of zwart- 
agtige Kleur aan de boven- en wat bleeker aan de onderkant. De buitenfte Slagpen- 
nen der Wieken zyn zwart; de middelften hebben witte Tippen, doch zyn naar de 
inplanting toe, alwaar zy onder de Dekveders {chuilen , donker. Drie of vier der 
EE bin- 
% Dit 5 p de ‚ } 3 . © 
gee tentamen Vonn in Nanne AEN Aita a eee 
teld vindt. | Sp E83 S Nat. X. G 5 K , 
fl ä ‚ 18. : DC . Ór, Sp, rs, 't Wittertje. 
(95) Anas minor albus & fufcus, Épw, 4v. Il, T. roo. Nat. HLD V. Stuk es EL ien dj 
