ee, « ad ee pm 
EN ZELDZAAME VOGELEN 89 
de Wyr jes altyd geheel bruin vertoond. De witte Bloemen, waar mede ik den Voor- 
grond verfierd heb, zyn naar de Natuur gemaakt. Men vindt dezelven in alle Wa- 
ters rondom Londen groeijen ‚ in de Maanden Mey en Juny. pl 
Bonte Amerikaanfcbe Schyftaling (too). 
_ In grootte overtreft deeze de gewoone Schyftalingen. De Bek is zwart, zo wel 
als de Kruin van den Kop , en dit Zwart ftrekt zig langs het Grondftuk van dé 
Snebbe heen tot aan de Keel, tuflchen welke en de Oogen de Vogel wit is. Voor 
’ overige is zyn geheele Lighaam purperkleur met Groen gemengeld. De Borft en 
Buik zyn even als in de Schyftalingen gekleurd. Het bovenfte van de Rug , naaft 
aan den Kop , is bruin, en met Golfagtige Streepjes verfierd. Het onderfte van de 
Rug is gedekt met lange, zeer {pits gepunte, licht bruine Vederen. De ee 
hebben even die zelfde Kleur, als in de bruine Amerikaanfche Schyftaling. De Staart 
is bruin en wat langer dan de Wieken. De Veders aan de Stuit zyn zwart, de Poo- 
ten en Voeten geel. Het Wyfje is over ’ geheele Lyf bruin. Zy onthouden zig aan 
Plaflen en Rivieren van zoet Water , in Karolina. 
SSSSSSSSISISISI SS SSI SISS sss EES ss ses sss ess ss: 
BA AST ET 
De Amerikaanfche 7, olf beer (ror). 
Dit Dier fchynt byna tweemaal zo groot te zyn als een gewoone Vos, en, zò 
myn geheugen my niet bedriegt, was het zo groot als eenige Wolven, die ik ge= 
zien heb, welke uit Duitfchland tot ons gebragt waren. In % loopen verheft deszelfs 
Rug zig boogswyze. Het draagt den Kop zeer laag en ruft met de geheele langte 
van zyne Voeten, tot aan de Hielen of eerfte Gewrichten der Pooten toe; op den 
Grond, terwyl het loopt: zo dat de Buik niet ver van den Grond komt. In % aanzien 
heeft het iets dat naar een Vos en naar een Beer gelyke. De Kruin van den Kop en 
de Snuit is zeer breed, wanneer men het van vooren befchouwt. Ook zyn de Voé- 
ten zeer breed, komende, naar reden van de Lighaams grootte, naby aan die van een 
Beer. De Staart is van middelmaatige langte, en naar het Find toe wat ruig. 
De geheele Snuit, zo. wel de Opper- als de Onderkaak, tot aan de Oogen toe, is 
zwart, maar het Voorhoofd wordt van boven allengs witagtig. De Oogen zyn don- 
ker. De Keel en het voorfte van de Borft is wit, van vooren met zwart gevlakt, en 
verder zwarte dwars-Streepen hebbende. De Ooren zyn klein en rond, vertoonende 
zig maar weinig langer dan het Haair dat op den Kop groeit, en bekleed zynde met 
kort bruin Haair. Het agterfte van den Kop en Hals , het geheele Lighaam van boven 
en beneden, de Pooten en de Staart, zyn allen bruin of Kaftanjekleur, lichter en 
donkerer gewolkt. Het bovenfte van den Hals en het begin van de Rug, ndamelyk , 
is zwartagtig of donker bruin, veranderende allengs in lichter of aangenaamer bruin ; 
_ op ’t midden van de Rug. Deeze Kleur wordt wederom by trappen donkerer, tot 
dat zy, op ’ agterfte van de Rug, byna geheel zwart is. Ook wordt de Staart naaf ’ 
| | Kef | | _het 
— (roo) Querquedula. Americana váriegatá, Cârrsn. (ror) Urfalus Lupo affinis Americanus, Ebw. 4. 
Carol. 1. T. 1oo, Anas fubfufca minor. Remigibusex- Il. T, 103. Urfus Freti Hudfonis: Briss. Quadrup, 240, 
timis ceeruleis, Fafciâ albâ in Fronte. Brown. Jam. 481. _Urfus lufcus, Linn. Sy/?, Nat. XII, Gen. 16. Sp. 4: 
‚_Anas difcors, Linn. S/?. Nat, XIL Gen. 67.Sp 37.&c. _Urfus lafcus, Syfl. Nat. X, Gen. 15. Sp, 2. Wolfbeef. 
Zie bladz. 87. 
B Nat, Hift, IL D. IL, Stuk 3 bl. 227. 
1, Deel, | en | 
