( 15 ) 



heden had. In den beginne had hij vêle moeielijkheden uit te 

 staan met verscheidene Hollandsche steden en groote geslachten; 

 hij begunstigde de Hoekschen, aan wie hij zijne verheffing te 

 danken had, en bewerkte voor vêle jaren stilstand van veete en 

 partijwoelingen. 



Hij had zijn vijftigste jaar bereikt, toen zijne gemalin, de 

 dochter des hertogs van Brieg en Liegnitz, overleed, en hij, ver- 

 leid door de schoonheid eener adellijke jonkvrouw, Aleide van 

 Poelgeest, deze tôt zijne minnares maakte. Daar hare familie tôt 

 de Kabeljauwschen behoorde, duurde het niet lang of die partij 

 kwam in aile invloedrijke en gewichtige betrekkingen : aan het 

 hof en in den raad voerden zij den hoogen toon ! . De Hoekschen 

 ontvlamden in woede, en wetende aan wie zij hunne nieuwe ver- 

 nedering te wijten hadden, deden zij haar op den avond van 

 21 September Jô92 door onridderlijke handcn in "t buitenhof te 

 's Hage verraoorden. 



Albrecht zou deze afschuwelijke daad wreken. Toen, het jaar 

 nadien, het oppergerechtshof tegen de moordenaars den ban uit- 

 gesproken en lien vogelvrij verklaard had, begaf zijn zoon Willem 

 zich met zijne aanhangers naar het hof bij zijnen vader en vroeg 

 genade voor de plichtigen, die over de grcnzen waren getrokken. 

 De hertog, bewust van de medewerking zijns zoons aan de mis- 

 daad, kan zijnen toorn niet bedwingen en bevcelt zijne inhechte- 

 nisneming. Willem vlucht in een nabij gelcgen huis en versterkt 

 er zich, maar Albrecht eischt dat men de woning in brand steke. 

 Mogelijk ware er eene nieuwe misdaad in de geschiedenis aan te 

 boeken geweest, hadde Jan van Arekel geene genade voor Willem 

 bekomen. Maar de erfprins zag wel, dat hij in Holland niet meer 

 veilig was en vluchtte naar Gouda, opvolgendlijk Oost-Friesland, 

 Engeland en Frankrijk bezockendc. Eerst in 159a, toen Albrecht 

 voor de tweede maal was in den echt getreden met eene prinses 

 van Kleef, kwam eene verzoening tusschen vader en zoon tôt 

 stand. 



Nu ondernam de vorst eencn grooten krijg tegen de Friezen, 



1 Zie Wagenaar, Vaderlandsche historié, III, 521. 



