( 25 ) 



cndc luden voirsz. cerlic, profytlic ende redelic wcsen sullen, des 

 wy onsen lieven vader seer danken l . » 



Dit lezende, vermoedt raen allicht welke strekking de politiekc 

 lessen van den vader hebben gehad, gelijk het nict zal verwon- 

 deren wanneer wij later Jacoba aan de spits der Hoekschen zullen 

 zien oprukken. 



Middelerwijl hadden aan het Franselie bof zeer gewichtige 

 gebeurtenissen plaats gegrepen. De koning Karel VI was krank- 

 zinnig geworden en zijne gemalin, Izabclla van Beieren, bezoe- 

 delde door haar eerloos gedrag den troon. Zij telde nog gecne 

 vijftien jaren wanneer zij uit Duitschland naar Frankrijk kwam 

 om met Karel VI in den echt te treden. Zonder bloedverwanten 

 in dit rijk, zonder ernslige raadslieden, te midden van een 

 bedorven bof, maakte zij zieb de daar heérschende zeden Iicbter 

 en spoediger eigen dan de taal des lands, en jaagde zij allcen de 

 zinnelijke vermaken en den wellust na. Van hier tôt de wulpsch- 

 heid en ongebondenheid was maar éene sehrede te doen, hetgeen 

 maar al te gauw geschied was; en daar zij, tijdens de waanzin- 

 nigheid des konings, met de bewaking van zijnen persoon was 

 gelast, deed zij de macht, welke de droevige toestand haars echt- 

 genoots haar gaf, diencn om hare driften, ondeugden en wraak- 

 zucht vrijen teugel te geven. 



De hertog van Burgondië, Philip de Stoute, oefende liet gezag 

 in Frankrijk uit tôt den dag zijns overlijdens, iir 1404; zijn zoon, 

 Jan zonder Vrees, wilde met zijne erfenis zijnen invlocd in de 

 regeering behouden, doch de broeder des konings, Lodewijk, 

 hertog van Orléans, alvermogend op den geest der koningin, en 

 door haar meester van den koning en den dolfijn, hoofd van den 

 Franschcn adel en zelf uitstekend ridder, wilde voor niemand 

 wijken. Vandaar dat lusschen hem en den hertog van Burgondië 

 eene afgunst ontstond, zoo hevig, dat die weldra dreigde op eenen 

 burgeroorlog uit te loopen. Te Parijs zelf maakte iedereen zicli 

 bereid tôt eene worsteling; de partijen telden hunne strijders, 



1 Van Mikris, Groot Chartcrboek, IV, 542. 



