(27) 



dcnis van Frankrijk in bloedige letteren aangeteekend staan 

 onder de benaming van Armagnacs en Bourguignons (1410). 



Van 1410 tôt 1412 werden de partijen tweemaal handgemeen 

 en sloten tweemaal een verdrag : te Bicètre in November 1410, 

 te Bourges in Juli 1412. Schandelijk, voorwaar! de eene en de 

 andere bad, om bare overmacht te vestigen en te staven, den 

 Engelschman, vijand van Frankrijk, te harer hulp geroepen... 



Eenen korlen tijd was het grauw meesler. Het randde den rijk- 

 dom aan, leverde zieh over aan plundering en moord, en deed, 

 door zijne verregaande buitensporigbeden, eene terugwerking 

 ontstaan. De Armagnacs, door al de mannen van beboudsgezinde 

 richting geroepen, kwamen bijeen, maakten zicb meester van 

 't bewind en dwongen Jan van Burgondië naar Vlaanderen te 

 wijken. Hij werd er achtervolgd door de zegepralende partij, 

 welke hem door 't verdrag van Atrecbt (September 1414) dwong 

 te beloven niet meer naar Parijs terug te keeren '. 



Onderwijl oordeelde de koning van Engeland, Hendrik V, het 

 oogenblik gunslig om in Frankrijk te vallen. De bertog van Bur- 

 gondië zelf moet hem daartoe aangezet hebben, omdat hij boopte 

 daardoor afbreuk te zullen doen aan de Armagnacs, die het gezag in 

 banden hadclen. Het Engelsch Parlement, wetcnde dat het woord : 

 « oorlog tegen Frankrijk, » sedert de plunderlochten der vorige 

 ceuvv hij de Engelschen goed klonk, verleende een léger van 

 (i.OOO wapcnknechten en 2i,000 boogschutlers, vvaarmede hij den 

 14 Augustus 1415 nabij Harfleur aan landstapte. Deze plaats ver- 

 dedigde zich gedurende eene maand met wezenlijke dapperheid, 

 doch was verplicht de vlag te strijken, evenwel niet vôôr dat Hen- 

 drik V cr schier de hclft zijns légers het zand had zien bijten. 

 Te zwak, voor het oogenblik, om verder iets gewichtigs te onder- 

 nemen, besloot de koning naar Kales te trekken, doch stuilte op 

 dien tocht tegen het Fransche léger. De botsing was verschrikke- 

 lijk, en de velden van Azincourl, waar de strijd den 25 Octobcr 

 plaats bad , dronken het bloed van K),000 Franschen, waaronder 

 zeven prinsen, den constabel en honderd twintig baanderheeren, 



* Zie de Birajte, Histoire des ducs de Bourgogne, III, 1-150. 



